Christina Aguilera - Not myself tonight

12:31 AM | 0 Comments



έχει τόσες ομοιότητες με παλιότερα video clips της Madonna, που το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι το Χριστινάκι το έκανε επίτηδες...

My own...

11:59 PM | 0 Comments

Βάζεις στόχο ν' ανέβεις το ψηλότερο και δυσκολότερο βουνό. Όλοι σου εύχονται τα καλύτερα, αλλά μέσα τους δεν πιστεύουν ότι θα τα καταφέρεις. Ίσως απλά να σε ζηλεύουν λίγο, γιατί δεν το τόλμησαν. Και περιμένουν με ανυπομονησία ν' αποτύχεις ώστε να δικαιωθούν οι ίδιοι και οι επιλογές τους.
Και τα ρισκάρεις όλα. Εγκαταλείπεις τη σιγουριά σου, τον ασφαλή τρόπο ζωής σου και ξεκινάς την ορειβασία. Αλλά τα πράγματα δεν φαίνονται να είναι όπως νόμιζες...
Το βουνό δεν είναι τόσο γοητευτικό όσο νόμιζες, οι σχέσεις με τους φίλους που ανεβαίνουν το βουνό μαζί σου, ή σχεδόν μαζί σου, αλλάζουν... κι εσύ τα έχεις δώσει όλα για ν' ανέβεις στην κορυφή, με αποτέλεσμα όταν φτάνεις αισίως εκεί, δεν έχεις πλέον το κουράγιο ν' απολαύσεις τη θέα...
Κάτι έχασες στη διαδρομή για την κορυφή που πρέπει επειγόντως ν' αντικαταστήσεις... αλλιώς θα μείνεις με κενό βλέμμα να χαζεύεις τη θέα...

Older...

8:24 PM | 0 Comments

Σε είχαν προειδοποιήσει, ότι όσο μεγαλώνεις το ίνδαλμά σου στον καθρέφτη θ' αλλάζει.
Σου το είχαν πει, ότι το δέρμα σου θα ζαρώσει.
Σου είχαν επισημάνει τις ρυτίδες που θα έρθουν και τις άσπρες τρίχες που θα βγουν.
Κανείς όμως δεν σου είχε μιλήσει για την συναισθηματική κούραση...
Δεν φωνάζεις πια δυνατά και γελάς λιγότερο...
Δεν έχεις όρεξη πια να δημιουργήσεις κι αγαπάς με λιγότερο πάθος...
Δεν βάζεις μακροπρόθεσμους στόχους κι έχεις λιγότερες προσδοκίες...
Τελικά, γερνάς...

Τα κοσμικά...

1:34 AM | 0 Comments

Δεν ξέρω πως προέκυψε... αλλά βρέθηκα σε πολλά κοσμικά events τον τελευταίο καιρό. Φαίνεται ότι όταν έχεις επιχείρηση, έστω και κούτσικη, πρέπει να κυκλοφορείς σε κάτι τέτοια.
Παρουσίαση βιβλίου: ένα καλοστημένο event στη Μεγάλη Βρετανία , γεμάτο ψεύτικο γκλάμουρ και δήθεν χαμόγελα. Όλα αυτά τα πρόσωπα τα οποία παλιότερα μ' έσπρωχναν με μαθηματική ακρίβεια στον νευρικό κλονισμό, ήταν όλα εκεί. Κι όλα μου έδειχναν με εξαιρετικά πειστικό τρόπο ότι χάρηκαν που με είδαν. Και για πρώτη φορά δεν με άγγιξαν τα δήθεν τους. Το ποτό που κερνούσαν πάντως ήταν πολύ καλό και το ίδιο το βιβλίο καταπληκτικό.
Cosmopolitan party: το περιοδικό Cosmopolitan έκλεισε 10 χρόνια στην Ελλάδα και αποφάσισε να κάνει party. Η συγκεκριμένη βραδιά ήταν γεμάτη εκπλήξεις. Και δεν εννοώ μόνο τον Σάκη που ήρθε να πει 2 τραγούδια (Σάκηηηηηη) αλλά για το γεγονός ότι ήταν ένα party με πραγματικούς ανθρώπους. Πραγματικά κορίτσια με στυλ και αγόρια απαλλαγμένα από πόζα και ηλιθιότητες. Ούτε κοσμικές φάτσες, ούτε ανορεξικά μοντέλα, ούτε ξινισμένες φάτσες. Ένα αληθινό party, για αληθινούς ανθρώπους. Αλλά με χάλια μουσική!! Κανείς δεν είναι τέλειος! Εύγε!!
Πάρτυ γενεθλίων @ SIX DOGS: δεν ήταν ακριβώς κοσμικό γεγονός, αλλά όταν ένα φίλος τυγχάνει να είναι άνθρωπος των media και γιορτάζει τα γενέθλιά του στο SIX DOGS γίνεται κοσμικό γεγονός. Ας πούμε σαν την κοσμική πλευρά της indie κοινότητας. Κι εδώ είδαμε ψεύτικες φάτσες και δήθεν χαμόγελα αλλά είδαμε και φριχτά ρούχα! Ρε παιδιά, το να βάλεις μια μαλακία στο κεφάλι σου δεν είναι alternative, είναι απλώς χάλια! Όπως και ο ίδιος ο χώρος!! Ωραία φάση η Αβραμιώτου, που αράζεις και πίνεις τα ποτάκια σου, αλλά αυτό το παρατημένο με τα καλώδια να κρέμονται δεν είναι εναλλακτικό, είναι απλά μαλακία. Η μουσική αρχικά μας πήρε τα αυτιά, αλλά αργότερα έστρωσε και είχε πλάκα όλη αυτή η techno εμμονή... Άλλωστε όπου και να τα πίνουμε με την A. καλά περνάμε...
Κοσμικό ρεπορτάζ τέλος για σήμερα. Μια νέα μέρα στο μαγικό κόσμο των media και της showbiz ξημερώνει. Μακριά από μας να είναι... κι όπου θέλει ας είναι!! (a.k.a τραβάτε με κι ας κλαίω).

The truth is...

12:58 AM | 0 Comments

Η NOVA όταν αποφασίσει να δείξει μια ταινία, του δίνει και καταλαβαίνει... Τη δείχνει κάθε πιθανή ώρα της ημέρας μέχρι που στο τέλος μαθαίνεις την πλοκή και τους διαλόγους της ταινίας λες και είσαι ένας από τους πρωταγωνιστές.
Τον τελευταίο μήνα δείχνει συνεχώς το "Revolutionary Road". Μια εξαιρετική ταινία με απίστευτες ερμηνείες και πολλές υποψηφιότητες για Όσκαρ. Δεν βαριέμαι ποτέ να τη βλέπω. Κάθε φορά παρατηρώ κάτι διαφορετικό, ταυτίζομαι με έναν διαφορετικό χαρακτήρα και βγάζω διαφορετικά συμπεράσματα.
Η Έϊπριλ είναι ασυμβίβαστη και προσπαθεί να ζήσει το όνειρό της. Ο Φρανκ βολεύεται με την καλοπέραση της μεσοαστικής κοινωνίας. Και συγκρούονται μέχρι τελικής πτώσης...
Όλοι βγήκαμε από την αίθουσα και σκεφτήκαμε ότι είμαστε σαν την Έϊπριλ. Ατίθασοι, ανεξάρτητοι και ελεύθερο πνεύμα. Τι σχέση έχουμε εμείς με εκείνον τον μαλάκα, τον βολεψάκια τον Φράνκ??
Η αλήθεια όμως είναι ότι οι περισσότεροι από μας είμαστε Φρανκ.
Κάνουμε τη δουλειά για την οποία θα ήταν περήφανοι η μαμά και ο μπαμπάς και την οποία μπορούμε να μιλάμε με περηφάνια στον κοινωνικό μας κύκλο. Πως θα μπορούσαμε άλλωστε να βρεθούμε σε μια παρέα και να πούμε ότι σερβίρουμε καφέδες? Κάνουμε τη δουλειά που θα μας δώσει αρκετά λεφτά για να έχουμε ένα μεγάλο σπίτι στα προάστια, ακριβό αυτοκίνητο και πρώτο τραπέζι στα trendy εστιατόρια και μπουζούκια της πόλης.
Κάνουμε σχέσεις που μας κάνουν να φαινόμαστε καλύτεροι. Κυκλοφορούμε την κλασάτη γκόμενα ή τον πιο πετυχημένο γκόμενο... όλοι μας θαυμάζουν για την τέλεια σχέση μας και γυρίζουμε σπίτι μας γεμάτο σιωπές και κενό...
Κάνουμε φιλίες που μας βοηθούν στη δουλειά μας ή που βοηθούν τα παιδιά μας να έχουν παρέα όταν βγαίνουμε για φαγητό ή πάμε εκδρομή στην Ανάβυσσο.
Η αλήθεια είναι... ότι δεν μοιάζουμε καθόλου με την Έϊπριλ... βολεύομαστε στην τέλεια εικόνα που μας επιβάλει ο περίγυρός μας και ξεχνάμε να ζήσουμε...

Old school

2:02 PM | 1 Comments

Είναι 3 μετά τα μεσάνυχτα. Γυρίζω μετά από ένα κουραστικό επαγγελματικό ραντεβού. Τόσες ώρες χαμένες για να λέμε τα ίδια και τα ίδια. Οδηγώ στη Βουλιαγμένης και σκέφτομαι πόσο έχω παχύνει, πόσο έχω γεράσει, πόσο έχω ασχημύνει. Σκέφτομαι δίαιτες, πλαστικές εγχειρήσεις και μαγικά βότανα. Εξαντλημένη, περιμένω το φανάρι να γίνει πράσινο.
Στο διπλανό αμάξι ένας καλοβαλμένος τύπος των ήντα (μάλλον), μ0υ κάνει νόημα να κατεβάσω το παράθυρό μου. Σκέφτομαι ότι κάτι θα θέλει να με ρωτήσει. Μου λέει να πάρω ένα μικρό χαρτάκι... Τι είναι αυτό? ρωτάω. Το τηλέφωνό μου, μου λέει. Όχι ευχαριστώ, του απαντάω και πατάω γκάζι. Είχε ανάψει πράσινο.
Σοκαρίστηκα! Υπάρχει ακόμα κόσμος που μοιράζει τηλέφωνα? Πλέον δίνουμε το όνομά μας στο Facebook ή στο Twitter και περιμένουμε να μας κάνουν add... Ούτε τηλέφωνα, ούτε ραντεβού στου Μπακάκου, ούτε τίποτα. Τώρα πια έχει σημασία να γράφεις γρήγορα στο πλήκτρολόγιο και να μπορείς να βάζεις τις καλύτερες φατσούλες... τι είναι άραγε καλύτερο?

To be saved...

12:08 AM | 0 Comments



Γιατί μερικές φορές θέλεις απλά κάποιος να σε σώσει...

Nothing's gonna harm you, not while I'm around.
No one's gonna hurt you, not while I'm around.

Demons are prowling everywhere, nowadays,
I'll send 'em howling,
I got ways.

No one's gonna hurt you,
No one's gonna dare.
Others can desert you,
Not to worry,
whistle, I'll be there.

Demons'll charm you with a smile, for a while,
But in time...
Nothing can harm you
Not while I'm around...


Demons'll charm you with a smile, for a while
But in time...
Nothing can harm you
Not while I'm around...


Steps of sorrow...

1:05 PM | 1 Comments

Ποτέ δεν ξέρεις πότε η θλίψη θα τρυπώσει μέσα σου...
Μπορεί να συμβεί σε ένα δωμάτιο γεμάτο ανθρώπους που μοιράζουν ψεύτικα φιλιά και χαμόγελα.
Μπορεί να συμβεί με μια και μόνη κουβέντα που θα σου πει κάποιος που αγαπάς.
Μπορεί να συμβεί μια νύχτα όταν θα ξαπλώσεις στο κρεβάτι και θα κοιτάξεις κατάματα την αλήθεια της ζωής σου.
Μπορεί να συμβεί στο αυτοκίνητο καθώς οδηγείς και συνειδητοποιείς πόσο μόνος στην πραγματικότητα είσαι.
Μπορεί να συμβεί μπροστά στον καθρέφτη σου, όταν δεν αναγνωρίζεις το πρόσωπο που αντικρύζεις.
Μπορεί να συμβεί σε μια έξοδο με φίλους όταν καταλάβεις ότι πλέον δεν θέλεις να τους μιλήσεις και να τους ανοίξεις την καρδιά σου...
Τρυπώνει μέσα σου και ψάχνεις να βρεις τρόπους για να την αντιμετωπίσεις...
Προσπαθείς να αφεθείς στην αφέλεια της καθημερινότητας.
Προσπαθείς να μην σκέφτεσαι και το σημαντικότερο να μην αισθάνεσαι.
Προσπαθείς να κάνεις θετικές σκέψεις.
Προσπαθείς να βάλεις τους ανθρώπους της ζωής σου σε απόσταση.
Προσπαθείς να μην έχεις προσδοκίες. Μέχρι που στο τέλος να φτάσουν στο μηδέν...

The child inside...

1:12 PM | 0 Comments

Όλοι λέμε ότι τα παιδιά είναι αμείλικτα και σκληρά. Δείχνουν αυτό που αισθάνονται και σου λένε την αλήθεια κατάμουτρα. Παιδιά είναι όμως λέμε... θα μεγαλώσουν και θα μάθουν πως να φέρονται σωστά...
Δηλαδή εμείς τώρα... οι ώριμοι ενήλικες, που σκύβουμε το κεφάλι, που βλέπουμε τους γύρω μας να μεταμορφώνονται καθημερινά σε μίζερα ανθρωπάκια (μαζί τους κι εμείς), που δεν λέμε ποτέ αυτό που πιστεύουμε, που κουνάμε συγκαταβατικά το κεφάλι μας όταν ακούμε τις πιο απίστευτες μαλακίες... γίναμε καλύτεροι??
Γιατί ακόμα και το παιδί που κρύβεις μέσα σου... κάποια θα βαρεθεί να σου φωνάζει και να σε αφυπνίζει... κάποια στιγμή θα το βουλώσει οριστικά... και τότε τι??

2010 πείσματα!

10:48 AM | 0 Comments




Η θετική σκέψη δεν έκανε θαύματα...
Η αισιοδοξία δεν βοήθησε...
Μήπως το πείσμα, η αποφασιστικότητα και η δυνατή θέληση αλλάξει τα πράγματα το 2010??
Happy New Year!!

Το νέο κόλλημα...

11:29 PM | 0 Comments






H υπερκομματάρα...
MELODY GARDOT - My one and only thrill

Birds may cease to spread their wings
But it don't matter
But it don't matter
When does May envelop spring
But it don't matter
But it don't matter, cuz
When I'm with you
My whole world stands still
You're my one and only thrill

Ships may never leave the dock,
But it don't matter
But it don't matter
Tics may never hear a toc
But it don't matter
But it don't matter, cuz
When I'm with you
My whole world stands still
You're my one and only thrill


Shores may never reach the tide
But it don't matter
But it don't matter
Buds may never open wide
But it don't matter
But it don't matter, cuz
When I'm with you
My whole world stands still
You're my one and only thrill
You're my
You're my

You're my one and only
... Thrill

Αγώνας...

4:38 PM | 2 Comments

- Όταν σκέφτεσαι τα χειρότερα, τότε τα χειρότερα συμβαίνουν...
- Όταν κάνεις αρνητικές σκέψεις, δεν αφήνεις χώρο για τις θετικές...
- Όταν συμβαίνουν τα χειρότερα, τότε μια καλύτερη μέρα ξημερώνει...
- Όταν στεναχωριέσαι, ασχημαίνεις και παχαίνεις...

Γιατί όμως να χρειάζεται να κάνεις αγώνα για μια θετική σκέψη? Γιατί να παλεύεις με τη θλίψη σου? Γιατί να αγωνίζεσαι συνεχώς ενάντια στην αρνητική σκέψη?
Γιατί να μην χαμογελάς χωρίς δεύτερες σκέψεις?
Γιατί η χαρά να μην σου χτυπήσει την πόρτα μόνη της?
Γιατί να πρέπει ν' αγωνιστείς για να την αποκτήσεις?

Είδα + 'Ακουσα

3:03 PM | 2 Comments

Τις κάναμε τις βόλτες μας και αυτό το φθινόπωρο...
- Είδα + Άκουσα την Joss Stone στο Παλλάς κι ευχήθηκα να ζούσα στο Χάρλεμ της δεκαετίας του '70. Εκπληκτική η πιτσιρίκα!!
- Είδα + Άκουσα τους MGMT στην Τεχνόπολη και κατάλαβα ότι μερικές μπάντες είναι καλύτερα να τις ακούς στο cd.
- Είδα την "Χαρτοπαίχτρα" κι έκπληκτη διαπίστωσα ότι ο Ζαχαράτος είναι πολύ καλός στον συγκεκριμένο ρόλο.
- Είδα + Άκουσα το "Singin' in the rain" κι ευχήθηκα να ήμουν στην Νέα Υόρκη και να βλέπω κάθε μέρα μιούζικαλ!
- Είδα + Άκουσα τον Branford Marsalis κι εντυπωσιάστηκα με την μπάντα του αλλά θα προτιμούσα να μην ήταν τόσο διεκπεραιωτικός...
- Είδα + Άκουσα την Beyonce κι εντυπωσιάστηκα με την ομορφιά της, τη φωνή της και τις χορευτικές της ικανότητες αλλά ενίσχυσε την άποψή μου ότι πρόκειται για μια καλολαδωμένη μηχανή χωρίς συναίσθημα στη μουσική της...
- Είδα την "Αττική Οδό" των Ρέππα - Παπαθανασίου και μου άρεσε πολύ το έργο... Οι ηθοποιοί όμως δεν ήταν σε καλή μέρα...

Και οι βόλτες συνεχίζονται...

Fake...

2:11 PM | 1 Comments

Είσαι στην εκκίνηση, αποφασισμένος να κόψεις πρώτος το νήμα. Δεν σε νοιάζει τι έζησες πριν από αυτήν εδώ την στιγμή. Σε νοιάζει μόνο να τρέξεις και να κερδίσεις.
Το σήμα εκκίνησης δόθηκε κι εσύ τα δίνεις όλα. Όλη σου η ζωή μοιάζει να έχει νόημα μόνο εδώ και τώρα.
Και φτάνεις στο τέρμα και ο κόσμος γύρω σου ζητωκραυγάζει. Όλοι φωνάζουν περήφανα το όνομά σου. Τα κατάφερες! Δέκα δευτερόλεπτα μέσα σε εκείνο το στάδιο ήταν αρκετά να διώξουν όλη τη θλίψη που κουβαλάς τόσα χρόνια, όλο τον πόνο που ένιωσες μέχρι να φτάσεις εκεί. Τώρα ο ήλιος θα ζεστάνει την καρδιά σου και η ζωή θα είναι ωραία.
Μέχρι που σου ανακοινώνουν ότι η νίκη σου είναι ψεύτικη. Κάποιοι σου έδωσαν να πιεις μια ουσία με αναβολικά και πρέπει να επαναλάβεις τον αγώνα...
Και ξαναγυρίζεις στο σημείο της εκκίνησης. Μόνο που τίποτα δεν είναι το ίδιο. Γιατί τώρα η θλίψη σε βαραίνει και η ανάμνηση της νίκης σου δεν υπάρχει πια...
Είσαι ξανά στο σημείο μηδέν και δεν έχεις πια το κουράγιο να ξανατρέξεις...

Ground Zero...

6:15 PM | 1 Comments


Πριν 3,5 χρόνια έφυγα από την εταιρεία που εργαζόμουν τότε... λίγο "με έφυγαν" εκείνοι... λίγο ήθελα να φύγω κι εγώ... σημασία έχει ότι για πρώτη φορά μετά από 14 χρόνια δεν θα ξυπνούσα το πρωί να πάω στη δουλειά.
Αρχικά στεναχωρήθηκα, έκλαψα κι έπεσα σε κατάθλιψη. Η λέξη ανεργία είναι τρομακτική κι εγώ φοβόμουν... Σπατάλησα το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου μέσα στη μελαγχολία και την καταθλιψη. Λες κι είχα χάσει τη δουλειά των ονείρων μου!!
Μετά από 3 μήνες κι αφού ήμουν ήδη στο δρόμο για τη νέα και σαφώς καλύτερη δουλειά, κατάφερα να βρω την ηρεμία μου και να δω καθαρά τα πράγματα... Δεν ήταν το τέλος του κόσμου... ήταν μια καλή ευκαιρία για να δω πραγματικά τι θέλω να κάνω στη ζωή μου... ή έστω μια γερή κλωτσιά προς τη σωστή κατεύθυνση...
Στα επόμενα 3,5 χρόνια τα πράγματα δεν ήταν ρόδινα... γιατί πρέπει να φτάσεις στον πάτο για να μπορέσεις να σηκωθείς ξανά... Αλλά τώρα που για άλλη μια φορά τρώω την κλωτσιά, δεν στεναχωριέμαι για τη καινούργια μου μελανιά... βλέπω επιτέλους καθαρά αυτό που θέλω...
Λέω λοιπόν να τρέξω προς εκείνη την κατεύθυνση... κι όπου με βγάλει...

Είδα + άκουσα Madonna @ Sofia (πάλι!!)

7:37 PM | 2 Comments








Όταν αρχίσαμε να συζητάμε με τον G. το ενδεχόμενο να ξαναδούμε τη Madonna στην ίδια περιοδεία, όλοι μας κοίταζαν με μισό μάτι...
Αλλά όταν η Madonitsa έρχεται στην... γειτονιά σου, δεν μπορείς να μην πας! Θα μας κράταγε μούτρα και δεν θα το άντεχα. Κι έτσι το ταξίδι στη Σόφια της Βουλγαρίας κλείστηκε!
Και αυτή τη φορά η Madonna τραγουδούσε μπροστά μας, πιο μπροστά μας από ποτέ! Νιώθαμε την ανάσα της, βλέπαμε τις ρυτίδες, ανατριχιάσαμε με το λαμπερό βλέμμα της... Και ήταν η τρίτη και καλύτερη φορά που είδαμε την Sticky & Sweet Tour!!
Κατά τ' άλλα η Σόφια είναι μια πόλη που προσπαθεί ν΄αναπτυχθεί... Λίγα τα αξιοθέατα και οι ταξιτζήδες είναι εντελώς τρελοί!
Περάσαμε όμως υπέροχα και τώρα περιμένουμε το επόμενο ραντεβού μας με τη Madonna!!
Madonitsa περιμένω τηλεφωνημά σου!! :)

Summer moved on...

11:02 PM | 0 Comments

Μετά από χρόνια... αυτό ήταν το πιο αληθινό και το πιο υγιές καλοκαίρι...
Και του χρόνου!

Πήγα Κούβα

9:04 PM | 2 Comments









Δεν είναι εύκολο ταξίδι η Κούβα... Χρειάζονται πολλά χρήματα, έχουν διαφορετική νοοτροπία και πρέπει να έχεις κάνει τη μελέτη σου για να μην βρεθείς προ εκπλήξεων.
Όταν φτάνεις όμως στην Αβάνα... η ατμόσφαιρα σε συνεπαίρνει... μουσική παντού... τα κτίρια είναι εκπληκτικά ακόμα και στην παρακμή τους... και οι άνθρωποι είναι τόσο χαλαροί που κατά βάθος τους ζηλεύεις κι ας ζούνε σε ένα μικρό δωμάτιο με μια κουνιστή πολυθρόνα...
Στη Κούβα δεν θα βρεις τη χλιδή, δεν θα φας το καλύτερο φαγητό, ούτε θα ψωνίσεις ρούχα.
Θα πιεις όμως τα καλύτερα mojito και daiquiri, θα καπνίσεις απίστευτα πούρα, θα βολτάρεις στους δρόμους, θ' ακούσεις μουσική ξανά και ξανά, θα χορέψεις, θα εκτιμήσεις τον Τσε Γκεβάρα, θα κάνεις βουτιές σε τυρκουάζ νερά και θα δεις πως είναι να ζεις με τα απαραίτητα... Τελικά θα ζήσεις μια από τις πιο αξέχαστες εμπειρίες της ζωής σου. Φτάνει να έχεις ανοιχτό μυαλό και όρεξη να ζήσεις κάτι διαφορετικό... άραγε μπορείς?

Λοιπές συναυλίες του καλοκαιριού

5:13 PM | 0 Comments

Είχαμε πολλές συναυλίες αυτό το καλοκαίρι. Ίσως γιατί οι καλλιτέχνες έρχονται πλέον πιο εύκολα στη φτωχή πλην τίμια (?) Ελλαδίτσα, ίσως γιατί κάποιοι κατάλαβαν ότι πλέον μόνο το live πουλάει (το cd έχει πεθάνει προ πολλού), ίσως γιατί λόγω οικονομικής κρίσης οι μπάντες αποφάσισαν να ρίξουν τον εγωισμό τους και να κάνουν μια βόλτα κι από Αθήνα μεριά…
Είχαμε και πολλές ακυρώσεις συναυλιών αυτό το καλοκαίρι. Γιατί… που πας ρε Καραμήτρο? Σε πόσες συναυλίες θα πάει ο άμοιρος ο Ελληνάρας? Πόσα χρήματα αντέχει να δώσει?? Πόσες φορές να δει έναν καλλιτέχνη που ανθούσε πριν 20 χρόνια και δεν είναι οι Scorpions (χαχα)? Λίγη προσοχή και μέτρο δεν βλάπτει…
Rockwave festival Day 1: ήταν πολύ όμορφα στημένο φέτος το rockwave… σου έκανε κέφι ν’ αράξεις και να απολαύσεις μουσικές… Ο Moby είχε κέφια και μας ξεσήκωσε, οι Placebo ήταν βαρετοί κι αποτέλεσαν το αδιάφορο χαλί στις μπύρες μας.
Μετά… το πήρε και το σήκωσε το Rockwave… Killers που είστε?
Antony & the Johnsons: σπαρακτική φωνή, συγκινητικές μουσικές αλλά δεν μπορούσε να συγχρονιστεί με την ορχήστρα της ΕΡΤ… μου άρεσε όμως… υπήρξαν μερικές ανατριχιαστικές στιγμές…
Santana: ο γκουρού της κιθάρας ήρθε με μια απίστευτη μπάντα και μαζί δεν σταμάτησαν να ξεσηκώνουν τον κόσμο για 2 ολόκληρες ώρες. Ακούστηκαν όλα τα hits και ο κόσμος (που φαινόταν ότι δεν συνηθίζει να πηγαίνει σε συναυλίες) πέρασε πολύ καλά χορεύοντας και τραγουδώντας. Μαζί τους κι εγώ…
Grupo Compay Segundo: άλλος ένας λόγος που θέλω να πάω στην Κούβα! Οι τύπου είχαν τέτοιο κέφι, τέτοιο μπρίο που κανείς δεν μπορούσε να καθήσει στην καρέκλα του! Αν η φάση συνδυαζόταν με mohito και πούρα… θα ήταν σαν να ήμασταν ήδη στην Κούβα! Αλλά το Badminton είναι πολύ αποστειρωμένο για να επιτρέψει κάτι τέτοιο…
Mercury Rev: το κηποθέατρο Παπάγου είναι ένας απίστευτος χώρος, ιδανικός για τέτοιες μπάντες! Οι τύποι είχαν πολλά κέφια και μ’ έκαναν να θέλω ν’ ακούσω τα cd τους ξανά και ξανά!
Το φετινό συναυλιακό καλοκαίρι είχε απ’ όλα… Δεν είχε όμως την συναυλία που θα με συγκλονίσει… Θα χρειαστεί να ταξιδέψω μέχρι την Βουλγαρία για να συγκλονιστώ ξανά και ξανά! Ένας μήνας έμεινε… time goes by… so slowly…

Halo

5:55 PM | 0 Comments



Ωραίο τραγούδι με θετική σκέψη...
γι' αυτούς που υπάρχουν στη ζωή μας και την κάνουν καλύτερη...
Remember those walls I built
Well, baby they're tumbling down
And they didn't even put up a fight
They didn't even make up a sound
I found a way to let you in
But I never really had a doubt
Standing in the light of your halo
I got my angel now
It's like I've been awakened
Every rule I had you breakin
It's the risk that I'm takin'
I ain't never gonna shut you out
Everywhere I'm looking now
I'm surrounded by your embrace
Baby I can see your halo
You know you're my saving grace
You're everything I need and more
It's written all over your face
Baby I can feel your halo
Pray it won't fade away
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
Hit me like a ray of sun
Burning through my darkest night
You're the only one that I want
Think I'm addicted to your light
I swore I'd never fall again
But this don't even feel like falling
Gravity can't forget
To pull me back to the ground again
Feels like I've been awakened
Every rule I had you breakin'
The risk that I'm takin'
I'm never gonna shut you out
Everywhere I'm looking now
I'm surrounded by your embrace
Baby I can see your halo
You know you're my saving grace
You're everything I need and more
It's written all over your face
Baby I can feel your halo
Pray it won't fade away
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
Halo, halo
Everywhere I'm looking now
I'm surrounded by your embrace
Baby I can see your halo
You know you're my saving grace
You're everything I need and more
It's written all over your face
Baby I can feel your halo
Pray it won't fade away
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo

About