To be saved...

12:08 AM | 0 Comments



Γιατί μερικές φορές θέλεις απλά κάποιος να σε σώσει...

Nothing's gonna harm you, not while I'm around.
No one's gonna hurt you, not while I'm around.

Demons are prowling everywhere, nowadays,
I'll send 'em howling,
I got ways.

No one's gonna hurt you,
No one's gonna dare.
Others can desert you,
Not to worry,
whistle, I'll be there.

Demons'll charm you with a smile, for a while,
But in time...
Nothing can harm you
Not while I'm around...


Demons'll charm you with a smile, for a while
But in time...
Nothing can harm you
Not while I'm around...


Steps of sorrow...

1:05 PM | 1 Comments

Ποτέ δεν ξέρεις πότε η θλίψη θα τρυπώσει μέσα σου...
Μπορεί να συμβεί σε ένα δωμάτιο γεμάτο ανθρώπους που μοιράζουν ψεύτικα φιλιά και χαμόγελα.
Μπορεί να συμβεί με μια και μόνη κουβέντα που θα σου πει κάποιος που αγαπάς.
Μπορεί να συμβεί μια νύχτα όταν θα ξαπλώσεις στο κρεβάτι και θα κοιτάξεις κατάματα την αλήθεια της ζωής σου.
Μπορεί να συμβεί στο αυτοκίνητο καθώς οδηγείς και συνειδητοποιείς πόσο μόνος στην πραγματικότητα είσαι.
Μπορεί να συμβεί μπροστά στον καθρέφτη σου, όταν δεν αναγνωρίζεις το πρόσωπο που αντικρύζεις.
Μπορεί να συμβεί σε μια έξοδο με φίλους όταν καταλάβεις ότι πλέον δεν θέλεις να τους μιλήσεις και να τους ανοίξεις την καρδιά σου...
Τρυπώνει μέσα σου και ψάχνεις να βρεις τρόπους για να την αντιμετωπίσεις...
Προσπαθείς να αφεθείς στην αφέλεια της καθημερινότητας.
Προσπαθείς να μην σκέφτεσαι και το σημαντικότερο να μην αισθάνεσαι.
Προσπαθείς να κάνεις θετικές σκέψεις.
Προσπαθείς να βάλεις τους ανθρώπους της ζωής σου σε απόσταση.
Προσπαθείς να μην έχεις προσδοκίες. Μέχρι που στο τέλος να φτάσουν στο μηδέν...

The child inside...

1:12 PM | 0 Comments

Όλοι λέμε ότι τα παιδιά είναι αμείλικτα και σκληρά. Δείχνουν αυτό που αισθάνονται και σου λένε την αλήθεια κατάμουτρα. Παιδιά είναι όμως λέμε... θα μεγαλώσουν και θα μάθουν πως να φέρονται σωστά...
Δηλαδή εμείς τώρα... οι ώριμοι ενήλικες, που σκύβουμε το κεφάλι, που βλέπουμε τους γύρω μας να μεταμορφώνονται καθημερινά σε μίζερα ανθρωπάκια (μαζί τους κι εμείς), που δεν λέμε ποτέ αυτό που πιστεύουμε, που κουνάμε συγκαταβατικά το κεφάλι μας όταν ακούμε τις πιο απίστευτες μαλακίες... γίναμε καλύτεροι??
Γιατί ακόμα και το παιδί που κρύβεις μέσα σου... κάποια θα βαρεθεί να σου φωνάζει και να σε αφυπνίζει... κάποια στιγμή θα το βουλώσει οριστικά... και τότε τι??

2010 πείσματα!

10:48 AM | 0 Comments




Η θετική σκέψη δεν έκανε θαύματα...
Η αισιοδοξία δεν βοήθησε...
Μήπως το πείσμα, η αποφασιστικότητα και η δυνατή θέληση αλλάξει τα πράγματα το 2010??
Happy New Year!!

Το νέο κόλλημα...

11:29 PM | 0 Comments






H υπερκομματάρα...
MELODY GARDOT - My one and only thrill

Birds may cease to spread their wings
But it don't matter
But it don't matter
When does May envelop spring
But it don't matter
But it don't matter, cuz
When I'm with you
My whole world stands still
You're my one and only thrill

Ships may never leave the dock,
But it don't matter
But it don't matter
Tics may never hear a toc
But it don't matter
But it don't matter, cuz
When I'm with you
My whole world stands still
You're my one and only thrill


Shores may never reach the tide
But it don't matter
But it don't matter
Buds may never open wide
But it don't matter
But it don't matter, cuz
When I'm with you
My whole world stands still
You're my one and only thrill
You're my
You're my

You're my one and only
... Thrill

Αγώνας...

4:38 PM | 2 Comments

- Όταν σκέφτεσαι τα χειρότερα, τότε τα χειρότερα συμβαίνουν...
- Όταν κάνεις αρνητικές σκέψεις, δεν αφήνεις χώρο για τις θετικές...
- Όταν συμβαίνουν τα χειρότερα, τότε μια καλύτερη μέρα ξημερώνει...
- Όταν στεναχωριέσαι, ασχημαίνεις και παχαίνεις...

Γιατί όμως να χρειάζεται να κάνεις αγώνα για μια θετική σκέψη? Γιατί να παλεύεις με τη θλίψη σου? Γιατί να αγωνίζεσαι συνεχώς ενάντια στην αρνητική σκέψη?
Γιατί να μην χαμογελάς χωρίς δεύτερες σκέψεις?
Γιατί η χαρά να μην σου χτυπήσει την πόρτα μόνη της?
Γιατί να πρέπει ν' αγωνιστείς για να την αποκτήσεις?

Είδα + 'Ακουσα

3:03 PM | 2 Comments

Τις κάναμε τις βόλτες μας και αυτό το φθινόπωρο...
- Είδα + Άκουσα την Joss Stone στο Παλλάς κι ευχήθηκα να ζούσα στο Χάρλεμ της δεκαετίας του '70. Εκπληκτική η πιτσιρίκα!!
- Είδα + Άκουσα τους MGMT στην Τεχνόπολη και κατάλαβα ότι μερικές μπάντες είναι καλύτερα να τις ακούς στο cd.
- Είδα την "Χαρτοπαίχτρα" κι έκπληκτη διαπίστωσα ότι ο Ζαχαράτος είναι πολύ καλός στον συγκεκριμένο ρόλο.
- Είδα + Άκουσα το "Singin' in the rain" κι ευχήθηκα να ήμουν στην Νέα Υόρκη και να βλέπω κάθε μέρα μιούζικαλ!
- Είδα + Άκουσα τον Branford Marsalis κι εντυπωσιάστηκα με την μπάντα του αλλά θα προτιμούσα να μην ήταν τόσο διεκπεραιωτικός...
- Είδα + Άκουσα την Beyonce κι εντυπωσιάστηκα με την ομορφιά της, τη φωνή της και τις χορευτικές της ικανότητες αλλά ενίσχυσε την άποψή μου ότι πρόκειται για μια καλολαδωμένη μηχανή χωρίς συναίσθημα στη μουσική της...
- Είδα την "Αττική Οδό" των Ρέππα - Παπαθανασίου και μου άρεσε πολύ το έργο... Οι ηθοποιοί όμως δεν ήταν σε καλή μέρα...

Και οι βόλτες συνεχίζονται...

Fake...

2:11 PM | 1 Comments

Είσαι στην εκκίνηση, αποφασισμένος να κόψεις πρώτος το νήμα. Δεν σε νοιάζει τι έζησες πριν από αυτήν εδώ την στιγμή. Σε νοιάζει μόνο να τρέξεις και να κερδίσεις.
Το σήμα εκκίνησης δόθηκε κι εσύ τα δίνεις όλα. Όλη σου η ζωή μοιάζει να έχει νόημα μόνο εδώ και τώρα.
Και φτάνεις στο τέρμα και ο κόσμος γύρω σου ζητωκραυγάζει. Όλοι φωνάζουν περήφανα το όνομά σου. Τα κατάφερες! Δέκα δευτερόλεπτα μέσα σε εκείνο το στάδιο ήταν αρκετά να διώξουν όλη τη θλίψη που κουβαλάς τόσα χρόνια, όλο τον πόνο που ένιωσες μέχρι να φτάσεις εκεί. Τώρα ο ήλιος θα ζεστάνει την καρδιά σου και η ζωή θα είναι ωραία.
Μέχρι που σου ανακοινώνουν ότι η νίκη σου είναι ψεύτικη. Κάποιοι σου έδωσαν να πιεις μια ουσία με αναβολικά και πρέπει να επαναλάβεις τον αγώνα...
Και ξαναγυρίζεις στο σημείο της εκκίνησης. Μόνο που τίποτα δεν είναι το ίδιο. Γιατί τώρα η θλίψη σε βαραίνει και η ανάμνηση της νίκης σου δεν υπάρχει πια...
Είσαι ξανά στο σημείο μηδέν και δεν έχεις πια το κουράγιο να ξανατρέξεις...

Ground Zero...

6:15 PM | 1 Comments


Πριν 3,5 χρόνια έφυγα από την εταιρεία που εργαζόμουν τότε... λίγο "με έφυγαν" εκείνοι... λίγο ήθελα να φύγω κι εγώ... σημασία έχει ότι για πρώτη φορά μετά από 14 χρόνια δεν θα ξυπνούσα το πρωί να πάω στη δουλειά.
Αρχικά στεναχωρήθηκα, έκλαψα κι έπεσα σε κατάθλιψη. Η λέξη ανεργία είναι τρομακτική κι εγώ φοβόμουν... Σπατάλησα το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου μέσα στη μελαγχολία και την καταθλιψη. Λες κι είχα χάσει τη δουλειά των ονείρων μου!!
Μετά από 3 μήνες κι αφού ήμουν ήδη στο δρόμο για τη νέα και σαφώς καλύτερη δουλειά, κατάφερα να βρω την ηρεμία μου και να δω καθαρά τα πράγματα... Δεν ήταν το τέλος του κόσμου... ήταν μια καλή ευκαιρία για να δω πραγματικά τι θέλω να κάνω στη ζωή μου... ή έστω μια γερή κλωτσιά προς τη σωστή κατεύθυνση...
Στα επόμενα 3,5 χρόνια τα πράγματα δεν ήταν ρόδινα... γιατί πρέπει να φτάσεις στον πάτο για να μπορέσεις να σηκωθείς ξανά... Αλλά τώρα που για άλλη μια φορά τρώω την κλωτσιά, δεν στεναχωριέμαι για τη καινούργια μου μελανιά... βλέπω επιτέλους καθαρά αυτό που θέλω...
Λέω λοιπόν να τρέξω προς εκείνη την κατεύθυνση... κι όπου με βγάλει...

Είδα + άκουσα Madonna @ Sofia (πάλι!!)

7:37 PM | 2 Comments








Όταν αρχίσαμε να συζητάμε με τον G. το ενδεχόμενο να ξαναδούμε τη Madonna στην ίδια περιοδεία, όλοι μας κοίταζαν με μισό μάτι...
Αλλά όταν η Madonitsa έρχεται στην... γειτονιά σου, δεν μπορείς να μην πας! Θα μας κράταγε μούτρα και δεν θα το άντεχα. Κι έτσι το ταξίδι στη Σόφια της Βουλγαρίας κλείστηκε!
Και αυτή τη φορά η Madonna τραγουδούσε μπροστά μας, πιο μπροστά μας από ποτέ! Νιώθαμε την ανάσα της, βλέπαμε τις ρυτίδες, ανατριχιάσαμε με το λαμπερό βλέμμα της... Και ήταν η τρίτη και καλύτερη φορά που είδαμε την Sticky & Sweet Tour!!
Κατά τ' άλλα η Σόφια είναι μια πόλη που προσπαθεί ν΄αναπτυχθεί... Λίγα τα αξιοθέατα και οι ταξιτζήδες είναι εντελώς τρελοί!
Περάσαμε όμως υπέροχα και τώρα περιμένουμε το επόμενο ραντεβού μας με τη Madonna!!
Madonitsa περιμένω τηλεφωνημά σου!! :)

Summer moved on...

11:02 PM | 0 Comments

Μετά από χρόνια... αυτό ήταν το πιο αληθινό και το πιο υγιές καλοκαίρι...
Και του χρόνου!

Πήγα Κούβα

9:04 PM | 2 Comments









Δεν είναι εύκολο ταξίδι η Κούβα... Χρειάζονται πολλά χρήματα, έχουν διαφορετική νοοτροπία και πρέπει να έχεις κάνει τη μελέτη σου για να μην βρεθείς προ εκπλήξεων.
Όταν φτάνεις όμως στην Αβάνα... η ατμόσφαιρα σε συνεπαίρνει... μουσική παντού... τα κτίρια είναι εκπληκτικά ακόμα και στην παρακμή τους... και οι άνθρωποι είναι τόσο χαλαροί που κατά βάθος τους ζηλεύεις κι ας ζούνε σε ένα μικρό δωμάτιο με μια κουνιστή πολυθρόνα...
Στη Κούβα δεν θα βρεις τη χλιδή, δεν θα φας το καλύτερο φαγητό, ούτε θα ψωνίσεις ρούχα.
Θα πιεις όμως τα καλύτερα mojito και daiquiri, θα καπνίσεις απίστευτα πούρα, θα βολτάρεις στους δρόμους, θ' ακούσεις μουσική ξανά και ξανά, θα χορέψεις, θα εκτιμήσεις τον Τσε Γκεβάρα, θα κάνεις βουτιές σε τυρκουάζ νερά και θα δεις πως είναι να ζεις με τα απαραίτητα... Τελικά θα ζήσεις μια από τις πιο αξέχαστες εμπειρίες της ζωής σου. Φτάνει να έχεις ανοιχτό μυαλό και όρεξη να ζήσεις κάτι διαφορετικό... άραγε μπορείς?

Λοιπές συναυλίες του καλοκαιριού

5:13 PM | 0 Comments

Είχαμε πολλές συναυλίες αυτό το καλοκαίρι. Ίσως γιατί οι καλλιτέχνες έρχονται πλέον πιο εύκολα στη φτωχή πλην τίμια (?) Ελλαδίτσα, ίσως γιατί κάποιοι κατάλαβαν ότι πλέον μόνο το live πουλάει (το cd έχει πεθάνει προ πολλού), ίσως γιατί λόγω οικονομικής κρίσης οι μπάντες αποφάσισαν να ρίξουν τον εγωισμό τους και να κάνουν μια βόλτα κι από Αθήνα μεριά…
Είχαμε και πολλές ακυρώσεις συναυλιών αυτό το καλοκαίρι. Γιατί… που πας ρε Καραμήτρο? Σε πόσες συναυλίες θα πάει ο άμοιρος ο Ελληνάρας? Πόσα χρήματα αντέχει να δώσει?? Πόσες φορές να δει έναν καλλιτέχνη που ανθούσε πριν 20 χρόνια και δεν είναι οι Scorpions (χαχα)? Λίγη προσοχή και μέτρο δεν βλάπτει…
Rockwave festival Day 1: ήταν πολύ όμορφα στημένο φέτος το rockwave… σου έκανε κέφι ν’ αράξεις και να απολαύσεις μουσικές… Ο Moby είχε κέφια και μας ξεσήκωσε, οι Placebo ήταν βαρετοί κι αποτέλεσαν το αδιάφορο χαλί στις μπύρες μας.
Μετά… το πήρε και το σήκωσε το Rockwave… Killers που είστε?
Antony & the Johnsons: σπαρακτική φωνή, συγκινητικές μουσικές αλλά δεν μπορούσε να συγχρονιστεί με την ορχήστρα της ΕΡΤ… μου άρεσε όμως… υπήρξαν μερικές ανατριχιαστικές στιγμές…
Santana: ο γκουρού της κιθάρας ήρθε με μια απίστευτη μπάντα και μαζί δεν σταμάτησαν να ξεσηκώνουν τον κόσμο για 2 ολόκληρες ώρες. Ακούστηκαν όλα τα hits και ο κόσμος (που φαινόταν ότι δεν συνηθίζει να πηγαίνει σε συναυλίες) πέρασε πολύ καλά χορεύοντας και τραγουδώντας. Μαζί τους κι εγώ…
Grupo Compay Segundo: άλλος ένας λόγος που θέλω να πάω στην Κούβα! Οι τύπου είχαν τέτοιο κέφι, τέτοιο μπρίο που κανείς δεν μπορούσε να καθήσει στην καρέκλα του! Αν η φάση συνδυαζόταν με mohito και πούρα… θα ήταν σαν να ήμασταν ήδη στην Κούβα! Αλλά το Badminton είναι πολύ αποστειρωμένο για να επιτρέψει κάτι τέτοιο…
Mercury Rev: το κηποθέατρο Παπάγου είναι ένας απίστευτος χώρος, ιδανικός για τέτοιες μπάντες! Οι τύποι είχαν πολλά κέφια και μ’ έκαναν να θέλω ν’ ακούσω τα cd τους ξανά και ξανά!
Το φετινό συναυλιακό καλοκαίρι είχε απ’ όλα… Δεν είχε όμως την συναυλία που θα με συγκλονίσει… Θα χρειαστεί να ταξιδέψω μέχρι την Βουλγαρία για να συγκλονιστώ ξανά και ξανά! Ένας μήνας έμεινε… time goes by… so slowly…

Halo

5:55 PM | 0 Comments



Ωραίο τραγούδι με θετική σκέψη...
γι' αυτούς που υπάρχουν στη ζωή μας και την κάνουν καλύτερη...
Remember those walls I built
Well, baby they're tumbling down
And they didn't even put up a fight
They didn't even make up a sound
I found a way to let you in
But I never really had a doubt
Standing in the light of your halo
I got my angel now
It's like I've been awakened
Every rule I had you breakin
It's the risk that I'm takin'
I ain't never gonna shut you out
Everywhere I'm looking now
I'm surrounded by your embrace
Baby I can see your halo
You know you're my saving grace
You're everything I need and more
It's written all over your face
Baby I can feel your halo
Pray it won't fade away
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
Hit me like a ray of sun
Burning through my darkest night
You're the only one that I want
Think I'm addicted to your light
I swore I'd never fall again
But this don't even feel like falling
Gravity can't forget
To pull me back to the ground again
Feels like I've been awakened
Every rule I had you breakin'
The risk that I'm takin'
I'm never gonna shut you out
Everywhere I'm looking now
I'm surrounded by your embrace
Baby I can see your halo
You know you're my saving grace
You're everything I need and more
It's written all over your face
Baby I can feel your halo
Pray it won't fade away
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
Halo, halo
Everywhere I'm looking now
I'm surrounded by your embrace
Baby I can see your halo
You know you're my saving grace
You're everything I need and more
It's written all over your face
Baby I can feel your halo
Pray it won't fade away
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo
I can feel your halo halo halo
I can see your halo halo halo

Full...

1:11 AM | 0 Comments

Υπάρχουν τόσα πολλά που συμβαίνουν κάθε λεπτό, που χρειάζεται μόνο μια στιγμή για να κάνεις ένα pause και να δεις τι γίνεται στη ζωή σου.
Ένα μικρό pause καθισμένη στην αρένα του Ολυμπιακού Σταδίου, με κάνει να συνειδητοποιήσω... my life is full...

Bye bye...

12:28 AM | 0 Comments

Rock, new wave, rap, pop, heavy metal... ότι κι αν άκουγες όταν ήσουν στην εφηβεία, το κουβαλάς για πάντα μέσα σου...
Κι εγώ άκουγα Michael Jackson... έλιωνα τα βινύλιά του, έβλεπα τα video clip του και ξεσήκωνα τις χορευτικές του κινήσεις.
Θυμάμαι συγκεκριμένα... λίγη ώρα πριν φύγω για το σχολείο εγώ και ο καλλητός μου ακούγαμε στο repeat το "Man in the mirror". Ήταν το τραγούδι που μ' έκανε πραγματικά να πιστεύω ότι αν γινόμουν καλύτερη, θα μπορούσα ν' αλλάξω τον κόσμο...
Κι όταν ένα τραγούδι, ένας καλλιτέχνης, καταφέρνει να σ' αγγίξει σε τέτοιο επίπεδο, έστω κι αν πρόκειται για την αφελή εφηβεία σου, γίνεται μέσα σου σημαντικός... τόσο σημαντικός που στεναχωριέσαι τόσο πολύ όταν μαθαίνεις ότι έφυγε δυστυχισμένος, τσακισμένος, μόνος... bye bye στην εφηβεία μας... bye bye Michael...

Eject festival 2009

10:31 PM | 0 Comments







Day 1
Ήμουν πολύ ενθουσιασμένη με το φετινό line up του Eject... νέα ονόματα, νέοι ήχοι και μια ελπίδα ότι πλέον τα φεστιβάλ δεν θα φέρνουν μόνο τους Placebo και τους James για να προσελκύσουν κόσμο...
Δυστυχώς δεν υπήρξαν πολλοί που συμμερίστηκαν τον ενθουσιασμό μου... Λίγος κόσμος μαζεύτηκε στο Ελληνικό για την πρώτη μέρα του φεστιβάλ...
Οι Starsailor ήταν μια ευχάριστη έκπληξη και θα ήθελα να τους ξαναδώ σε ένα δικό τους live...
Οι Editors πέρασαν αλλά δεν ακούμπησαν...
Οι Pixies διατήρησαν το μύθο τους και με αστείρευτο κέφι και δυναμισμό έσωσαν την πρώτη μέρα του Eject..

Day 2
Την δεύτερη μέρα είχα μεγαλύτερες προσδοκίες... το line up ήταν πιο δυνατό και φαντάστηκα ότι ο κόσμος θα ανταποκρινόταν. Καμία σχέση... Ο κόσμος ήταν τόσο λίγος που έμοιαζε σαν μια μεγάλη συγκέντρωση φίλων που είχαν να βρεθούν καιρό.
Οι Klaxons ήταν φανταχτεροί και είχαν κέφι αλλά δεν μου τράβηξαν την προσοχή.
Οι Echo & the Bunnymen έγιναν απλά το μουσικό χαλί των συζητήσεων με γνωστούς και φίλους.
Ο Jarvis αν και μας έδειξε σε όλο του το μεγαλείο, την ενέργειά του και την εκκεντρικότητά του, τα αδιάφορα τραγούδια του απλά μας έκαναν παρέα στην ξάπλα μας στο γκαζόν...
Και μετά αναμονή... ώρες αναμονή... έλεος!
Και μετά οι Royksopp!! Δυναμικοί! Με ωραίο ήχο (τελικά!) και μ' ένα απλό τρόπο μας έκαναν να χορεύουμε σαν τρελοί!!
Κατάκοπη, προσπάθησα να ακούσω για λίγο 2many djs... ήταν εξαιρετικοί αλλά δεν άντεχα άλλο...

Η μπύρα 5 ευρώ???

Είδα + άκουσα Monika

9:44 PM | 0 Comments


Όταν άρχισε το παραλήρημα για τη Monika από τους εναλλακτικούς δημοσιογράφους, δεν έδωσα και πολύ σημασία. Μετά άρχισα να διαβάζω κάποιες συνεντεύξεις της όπου με ύφος πολλών καρδιναλίων έλεγε μαλακίες, κι άρχισα να εκνευρίζομαι... στη συνέχεια όμως άκουσα κάποια τραγoύδια της και κατάλαβα ότι αυτή η πιτσιρίκα μπορεί και να έχει ενδιαφέρον...
Είχα λοιπόν μεγάλη περιέργεια να τη δω live. Κι έτσι βρέθηκα στο θέατρο Βράχων. Ο κόσμος πολύς... πάρα πολύς! Πιο πολύς ακόμα και από συναυλίες γνωστών ξένων συγκροτημάτων. Μαζεύτηκε στο Βύρωνα ο κόσμος γιατί ήθελε να ακούσει κάτι διαφορετικό ή γιατί πλέον η Monika είναι trendy?
Όλα ήταν πολύ ωραία... η μπάντα και ο ήχος εξαιρετικός. Τα τραγούδια εκτελεσμένα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και το set list προσεγμένο... Η φωνή της ήταν σταθερή και τα τραγούδια που διάλεξε να διασκευάσει ήταν ιδιαίτερα...
Κάτι μου έλειπε όμως... περιμένα να δω τη περσόνα που κρύβεται πίσω από αυτά τα εξαιρετικά τραγούδια όπως το Over the hills και αντ' αυτού έβλεπα μια πιτσιρίκα σαν όλες τις άλλες... Προσδοκούσα κάτι παραπάνω από τον άνθρωπο που υπογράφει έναν τέτοιο δίσκο... και δεν το βρήκα...
Η Monika δεν έχει ξεδιπλώσει ακόμα την προσωπικότητά της ή απλά είναι μια φούσκα που γρήγορα θα ξεφουσκώσει? Wait & See...

Πήγα Synch (ως συνήθως)

6:05 PM | 0 Comments

Δεν ξεκίνησα με κέφι να πάω στο Synch φέτος... Σαν κάτι να είχε αλλάξει από τις προηγούμενες χρονιές... Ίσως να έφταιγε ότι δεν υπήρχε κάποιο όνομα που να είχα μεγάλη "κάψα" να δω...

Day 1
Έφτασα στην Τεχνόπολη την ώρα της Florence και της παρέας της. Είχα ακούσει καλά λόγια για το perfomance της... μου αρέσουν και κάποια τραγούδια τους... είχα μεγάλες προσδοκίες για το live. Αλλά τελικά τζίφος! Η Florence μου φάνηκε πολύ, μα πάρα πολύ, επιτηδευμένη. Προσπαθούσε να ουρλιάξει λίγο παραπάνω για να την ακούσουμε. Τα ουρλιαχτά της δεν έδειχναν καμία βαθιά καλλιτεχνική έκφραση, μόνο μια αγωνία διέκρινα για προσοχή και υπερκάλυψη των μουσικών της... Next please!
Ευτυχώς πρόλαβα τους Fujiya & Miyagi που ήταν by far η καλύτερη στιγμή της Παρασκευής. Χωρίς η μουσική τους να φωνάζει, κατάφεραν να μας κερδίσουν και να μας ξεσηκώσουν. Τα video που έντυναν τη σκηνική τους παρουσία, έδιναν μια γεύση από 80's και μας έκαναν όλους να χαμογελάμε και να χορεύουμε.
Οι Tortoise ενόχλησαν τα αυτιά μου... οπότε χάρηκα που ξεκίνησαν οι Friendly Fires. Μόνο που η χαρά μου δεν κράτησε πολύ... Ενώ μου φάνηκε ότι ξεκίνησαν δυναμικά, μετά ήταν σαν να είχαν ξεφουσκώσει στα πρώτα 15 λεπτά.
Οι αντοχές μου κάπου εκεί είχαν φτάσει στο τέλος... βγήκαμε από την Τεχνόπολη και κάτσαμε για φαγητό. Είπαμε μάλιστα να δοκιμάσουμε το μεζεδοπωλείο από τον "Εφιάλτη στην Κουζίνα", που είχαμε δει στην τηλεόραση την προηγούμενη μέρα. Καλό φαγητό, αθλιότατο service. Κύριε Μποτρίνι, μήπως να επιστρέφατε να τους ρίχνατε κανένα μπινελίκι?

Day 2
Τη δεύτερη μέρα έφτασα αργά στο Synch. Μόλις που ξεκινούσε ο Mulatu Astatke και οι Heliocentrics. Ο παππούλης από την Αιθιοπία ήταν cool και αυτή του τη χαλαρότητα μετέδιδε και σε μας, αν και ο περισσότερος κόσμος περίμενε κάτι πιο δυναμικό. Εμένα μου άρεσε το στυλάκι του... ίσως να μην ταίριαζε πολύ στο χώρο και στο συγκεκριμένο φεστιβάλ...
Σειρά είχαν οι Junior Boys. Μου άρεσαν πολύ τα συγκεκριμένα τυπάκια. Είχαν θετική ενέργεια, οι μουσικές τους ήταν προσεγμένες και ανεβαστικές και ο κόσμος έδειξε να ανταποκρίνεται...
Και μετά ακολούθησε το δράμα μου... Squarepusher! Δεν μ' ενδιαφέρει που ο κύριος είναι δεξιοτέχνης και ξέρει να παίζει πολύ καλά το όργανό του. Μ' ενδιαφέρει ν' ακούσω κάτι που να μοιάζει με μουσική χωρίς τη βοήθεια ναρκωτικών ουσιών! Και αυτό δεν ήταν μουσική!!
Η δεύτερη μέρα για μένα έκλεισε με το djset του Ντειβιντ. Και τελείωσε με εξαιρετικό τρόπο. Το djset του ήταν προσεγμένο και κατάφερε να μας ξεσηκώσει σχεδόν αμέσως. Τα videos που έπαιζαν από πίσω του ήταν ευρηματικά και ο ίδιος σαν περσόνα δείχνει να ξέρει πως να φερθεί πίσω από τα dexx...
Συνάντησα και φέτος τα ίδια πρόσωπα που συναντώ κάθε χρόνο, μόνο που αυτή τη φορά έμοιαζε σαν να μην έχουμε πλέον τι να πούμε... Και του χρόνου καλύτερα!

Είδα + άκουσα Omar Faruk Teklibek

10:38 PM | 0 Comments

Είχα πολλά χρόνια να πάω στο Μέγαρο... Αν και πολλές φορές έχει συναυλίες που μ' ενδιαφέρουν, όλες αυτές οι κιουρίες με τη γούνα με απωθούσαν...
Τελικά βρέθηκα εκεί, γιατί είχα μεγάλη περιέργεια να δω δερβίσηδες από κοντά...
Ήταν μια γλυκιά βραδιά... ούτε πολύ ζέστη, ούτε πολύ κρύο... είδαμε και φιλικά πρόσωπα στην είσοδο... όλα τα σημάδια έδειχναν ότι θα περάσουμε καλά...
Και η βραδιά εξελίχθηκε όμορφα...
1. Οι καρέκλες του Μεγάρου είναι πολύ μα πάρα πολύ αναπαυτικές... καμία σχέση με άλλους χώρους...
2. Έτσι όπως ήταν στημένος ο μεσιέ Ομάρ... όλη η δεξιά πτέρυγα δεν τον έβλεπε... κρίμα...
3. Οι δερβίσηδες ήταν πραγματικά το highlight της βραδιάς. Σου μετέδιδαν την ένεργειά τους, τη γαλήνη τους... σαν να έχουν βρει τις ισορροπίες τους και να σε καλούν να τις βρεις και συ (ναι, καλά...)
4. Όλοι οι μουσικοί ήταν εξαιρετικοί... μου φάνηκε όμως ότι είχαν κάποια προβλήματα συγχρονισμού... να έφταιγε ο μαέστρος?
5. Η μουσική του Teklibek είναι όμορφη και ταξιδιάρικη αλλά όχι συγκλονιστική... τουλάχιστον όχι στα δικά μου αυτιά...
Μια γλυκιά βραδιά χωρίς εξάρσεις... χρειάζονται κι αυτές καμιά φορά...

About