Getting ready...
7:30 PM | 0 Comments
Below the surface...
9:43 PM | 1 Comments
Εξαιτίας της ανάγκης μας για παραμύθιασμα, σπάνια τολμάμε να ξύσουμε την επιφάνεια. Όταν όμως η "επιφάνειά σου" θρυμματίζεται βάναυσα... τότε διαπιστώνεις πόσο αναλώσιμος είσαι για τη δουλειά σου, πόσο ψεύτικες είναι οι φιλίες σου και πόσο ανούσια είναι η ζωή σου. Αποφεύγοντας να κοιτάξεις κατάματα την ουσία... προσπαθείς απεγνωσμένα να "κολλήσεις" τα κομματάκια της θρυμματισμένης σου επιφάνειας... Πήγα Δαλματικές Ακτές (Κροατία)
8:24 PM | 3 Comments
Οι περισσότεροι ξέρουμε την Κροατία λόγω Eurovision. Είναι από αυτές τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ που ψηφίζουν τους γείτονές τους και δεν αφήνουν το Καλομοιράκι να πάρει την πρωτιά!Η Κροατία όμως είναι πολλά περισσότερα... Είναι μια πανέμορφη χώρα με απίστευτα πολύ πράσινο, με υπέροχα νερά, με ευγενικούς ανθρώπους που μιλάνε άψογα αγγλικά και γραφικές πόλεις - διαμάντια!!
Highlights:
- Dubrovnik: το διαμάντι των Δαλματικών ακτών! υπέροχη πόλη, με μικρά γραφικά κτίρια, ωραία εστιατόρια με καλό και φθηνό φαγητό, πανέμορφο λιμάνι... μια πόλη που δεν χορταίνεις να την περπατάς και να βολτάρεις! Η καλύτερη ώρα για βόλτα... αργά το βράδυ στα σοκάκια, ακούγοντας jazz... marvelous!
- Lokrum: μικρό, γραφικό νησάκι... χωρίς ομπρέλες, χωρίς lounge καναπέδες αλλά με ατελείωτο πράσινο και φοβερά νερά! Να μείνω εδώ για πάντα?
- Split: η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κροατίας, παραμένει γραφική με το υπέροχο λιμάνι της... θυμίζει Βαρκελώνη!
- Lopud (Elaphite Islands): άλλο ένα υπέροχο νησί με φοβερές παραλίες και το ακόμα πιο φοβερό εστιατόριο με τα καλύτερα στρείδια και καβούρια που έφαγα ποτέ!
- Makarska Riviera: φοβερή διαδρομή, με απίστευτες παραλίες... πότε φθάνουμε παπαστρούμφ?
-----------Μαυροβούνιο-----------
Μια ώρα απείχε από το Dubrovnik να μην κάνουμε μια βόλτα κι από κει? Άγρια χώρα, με ψηλά κι επιβλητικά βουνά και απέραντες παραλίες... Η ενδοχώρα είναι πιο γοητευτική, μιας και όλες οι παραλίες έχουν πουληθεί στους Ρώσους! Το Kotor είναι μια υπέροχη γραφική πόλη και η Budva μια ανερχόμενη κοσμοπολίτικη παραλία, όπου σε λίγες μέρες θα δώσει συναυλία η Madonna... λες να περάσουμε μια βόλτα?
-------------------------------------
Δεν την χόρτασα την Κροατία... θα ξαναπάμε ε?
Holiday...
12:07 PM | 3 Comments
Αυτές οι διακοπές είναι πιο απαραίτητες από κάθε άλλη φορά... Γιατί ο χειμώνας που έρχεται δεν αντέχεται...
Κροατία σου' ρχομαι!! Με το Σάκη να παίζει δυνατά!!!
The island life
10:48 PM | 1 Comments
Επόμενη στάση της groupie η Νάξος. Όσο κι αν έχεις μπουχτίσει κάθε καλοκαίρι να πηγαίνεις σε νησί, να τρως τυρόπιτες το πρωί από το φούρνο, να πηγαίνεις μετά στην παραλία μέχρι αργά το απόγευμα, το βράδυ να κάνεις μπαρότσαρκα και να πίνεις μέχρι τελικής πτώσης και μετά να καταλήγεις για σουβλάκια στην πλατεία στη Χώρα... πρέπει να παραδεχτείς ότι έχει κάτι το γοητευτικό η ζωή στο νησί... Και κάθε χρόνο χρειάζεσαι τη δόση σου... Φέτος η δόση είχε φανταστικές παραλίες, cool διάθεση, μπαράκια με super mohitos και φοβερές waffles! Του χρόνου πάλι guys!
Είδα + Άκουσα Bjork
9:03 PM | 0 Comments
Ο αδερφός μου πάντα είχε μανία ν' ανακαλύπτει νέες ιδαίτερες γυναικείες φωνές... Συνήθως ήταν κάτι άρρωστες κυρίες που ούρλιαζαν χωρίς κανένα λόγο, χωρίς κανένα νόημα. Όταν λοιπον ενθουσιασμένος μου ανέφερε την Bjork δεν έδωσα την παραμικρή σημασία. Τραγουδίστρια από την Ισλανδία? Oh please...
Όταν άκουσα όμως τυχαία στο MTV το "Play dead" άρχισα να ψάχνω τους δίσκους του αδερφού μου για να ακούσω κι άλλα τραγούδια της και ξετρελάθηκα! Απίστευτοι στίχοι, πρωτοποριακές μελωδίες και μια φωνή αλλιώτικη από τις άλλες... Είδαμε και το MTV Unplugged όπου φορούσε το κίτρινο φορεματάκι της και χοροπηδούσε πάνω κάτω... κι αυτό ήταν! Έγινα μεγάλη fan! Ακολούθησε το δεύτερο υπέροχο album της, έγραψε και το τραγούδι στην Madonitsa... την λάτρευα!
Και το καλοκαίρι του 1995 μας έκανε τη χάρη να έρθει στο Λυκαβηττό... και ήταν θεά! Κι ας μη μας έκανε τη χάρη να τραγουδήσει το "Play dead"... είχε πει όλα τ'άλλα και αυτό είχε σημασία!
Τα χρόνια όμως πέρασαν και οι δρόμοι μας με τη Bjork χώρισαν... λίγο που άρχισε τους πειραματισμούς... λίγο που φόρεσε τον κύκνο στα Oscar... το χάσαμε το κορίτσι...
Ήμουν λοιπόν πολύ διστακτική να τη δω ξανά... θα αρχίσει τους πειραματισμούς και θα βαρεθώ σκέφτηκα...
Τελικά το αποφάσισα και έφτασα στο ΟΑΚΑ με τον G. ο οποίος προσπαθούσε μάταια να μου μεταδώσει τον ενθουσιασμό του για το επερχόμενο live...
Για αρχή, εμφανίστηκε στην σκηνή μια ξανθιά κοπελιά που τραγουδούσε κάτι άσχετα τραγούδια της πατρίδας της... που ίσως να ακούγονται ωραία στην πατρίδα της όπου έχει νύχτα και χιόνια τις περισσότερες μέρες του χρόνου, αλλά εδώ στα Βαλκάνια... ήταν ιδανικά μόνο για νανούρισμα... Highlight της εμφάνισής της όταν τραγούδησε το "Έλα απόψε στου Θωμά"! Θα μας τρελάνουν οι Ισλανδοί!
Λίγο αργότερα το σκηνικό αλλάζει και η μικροσκοπική Bjork βγαίνει στη σκηνή... Πάντα νευρική... πάντα υπέροχη και με μια φοβερή μπάντα πνευστών να τη ακολουθεί... Κάτι έλειπε όμως... έλειπαν τα υπέροχα τραγούδια του 1995... ευτυχώς ακούσαμε το υπέροχο, μοναδικό "Hyper Ballad"... so I can feel happy and to be safe again with you...
Nothing new...
12:21 AM | 0 Comments
Είμαι μέσα σ' έναν κύκλο και περιστρέφομαι... σ' έναν κύκλο όπου τίποτα καινούργιο δεν συμβαίνει... οι ίδιες καταστάσεις, οι ίδιες σχέσεις, οι ίδιοι χωρισμοί, οι ίδιοι καβγάδες... είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι και το μόνο που αλλάζει είναι το περιτύλιγμα... Οι ίδιες ανασφάλειες, οι ίδιοι εγωισμοί, οι ίδιες κακίες, τα ίδια λάθη... τα οποία επαναλαμβάνουμε συνεχώς... απλά τους αλλάζουμε όνομα... και θεωρούμε ότι προχωράμε ένα βήμα μπροστά, ενώ στην ουσία απλά περιστρεφόμαστε γύρω από τον εαυτό μας... ξανά και ξανά...
Βαρέθηκα να ακούω τα ίδια και να λέω τα ίδια... κανείς από μας δεν έχει κάτι ενδιαφέρον να πει?
Είδα The dark knight (Batman)
4:04 PM | 3 Comments
Δύο ώρες χωρίς να παίρνεις ανάσα. Δύο ώρες καταιγιστικής δράσης. Δύο ώρες με ανατροπές... Με λίγα λόγια... ξετρελάθηκα!
All over Greece!
6:42 PM | 0 Comments
Και η ιστορία της groupie συνεχίζεται... Το ταξίδι αυτή τη φορά ήταν μεγάλο... πολύ μεγάλο... Στο αυτοκίνητο, για να ηρεμήσει η groupie, έπαιξαν όλα τα τελευταία albums της Madonna. Περάσαμε από Λαμία, Στυλίδα, το άγαλμα του Λεωνίδα (ρε παιδιά ολόκληρο χολυγουντιανό blockbuster γίναμε κι έχετε τις Θερμοπύλες σε αυτή την κατάσταση?) και τίποτα το ιδαίτερο δεν είχε η διαδρομή... Λίγο μετά τη Λάρισα, στρίψαμε για Κοζάνη όπου σταματήσαμε για φαγητό... Συμπαθητική πόλη και με πολλά lounge and glamorous μαγαζιά... Ευτυχώς υπήρχε ένα χαριτωμένο μεζεδοπωλείο το οποίο δεν έπαιζε το Sunset & Sunrise No 69 και καταφέραμε να φάμε κατιτίς...
Επόμενος σταθμός... Πτολεμαίδα. Άχαρη πόλη με πολύ τσιμέντο... κι εδώ πολύ lounge και Αλέξανδρος Χριστόπουλος. Τα mohitos ήταν τόσο χάλια που με έστειλαν γρήγορα πίσω στο ξενοδοχείο... ευτυχώς είχε πολλές ταινίες η τηλεόραση...
Επόμενη μέρα κι αφού ήπιαμε έναν lounge καφέ στην Πτολεμαίδα... ξεκινάμε για την επιστροφή... το αυτοκίνητο όμως δεν παίρνει μπροστά!! Τρόμος... δυστυχώς δεν είχαμε αποκλειστεί στην Σαντορίνη αλλά σε μια lounge κωμόπολη της Μακεδονίας! Η οδική βοήθεια βάζει μπροστά το αμάξι και μου δηλώνει κατηγορηματικά: δεν πρέπει να σβήσετε με τίποτα τη μηχανή! - Μα έχουμε 7 ώρες ταξίδι! - Αν θέλεις να φτάσεις Αθήνα δεν πρέπει να το σβήσεις!
Μετά όμως, από 2,5 ώρες οδήγηση και αφού είχαμε περάσει από την Κατερίνη και το Λιτόχωρο σταματάμε σε βενζινάδικο. Και η μηχανή... σβήνει!! Ξανά τρόμος... Δεν υπάρχει πρόβλημα... φωνάζει ο βενζινάς... θα σας σπρώξω!!
Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα πέρασαν από μπροστά μου όλες οι ελληνικές ταινίες με το Μίμη Φωτόπουλο και το Θανάση Βέγγο... hey hop... hey hop... βάζω δευτέρα... και ξεκινάμε!
Οι στάσεις έγιναν με βάρδιες... οι μισοί για καφέ... οι υπόλοιποι στο αμάξι... οι μισοί για ψάρι... οι υπόλοιποι στο αμάξι να τρώνε Goodys!
Το βράδυ της Κυριακής με βρίσκει σπίτι... επιτέλους! Στο dvd παίζει η συμπαθητική ταινία "Under the Tuscan sun" κι εγώ κάνω σχέδι για ταξίδια στην Ιταλία και κάνω όνειρα για μια καινούργια αρχή που ποτέ δεν έρχεται... Καληνύχτα!
Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα πέρασαν από μπροστά μου όλες οι ελληνικές ταινίες με το Μίμη Φωτόπουλο και το Θανάση Βέγγο... hey hop... hey hop... βάζω δευτέρα... και ξεκινάμε!
Οι στάσεις έγιναν με βάρδιες... οι μισοί για καφέ... οι υπόλοιποι στο αμάξι... οι μισοί για ψάρι... οι υπόλοιποι στο αμάξι να τρώνε Goodys!
Το βράδυ της Κυριακής με βρίσκει σπίτι... επιτέλους! Στο dvd παίζει η συμπαθητική ταινία "Under the Tuscan sun" κι εγώ κάνω σχέδι για ταξίδια στην Ιταλία και κάνω όνειρα για μια καινούργια αρχή που ποτέ δεν έρχεται... Καληνύχτα!
Heart broken...
12:24 AM | 3 Comments
Δεν χρειάζεται να συμβεί κάτι τραγικό ή κάτι δραματικό για σου συμβεί... Μια κουβέντα που μοιάζει ασήμαντη και μικρή, μπορεί να είναι ικανή να σου τη ραγίσει...
Ύπνος στο ξενοδοχείο και επόμενος σταθμός Ναύπλιο. Απογευματινές βουτιές και μπύρες στην Καραθώνα και το βράδυ στάση σε ένα από τα μεγάλα clubs της παραλιακής. Που το μόνο που αλλάζει κάθε καλοκαίρι είναι το όνομα, η διακόσμηση και το γεγονός ότι πλέον δεν ακούς τσιφτετέλια αλλά hip hop: Μέσα σου μια στιγμή να ζούσα... μια τόσο μεγάλη επιτυχία, σε τόσο μικρές πλάτες...
Για την Κυριακή το πρόγραμμα είχε βουτιές (και μπύρες φυσικά) στην παραλία του Αγ.Νικόλα και μετά Επίδαυρο.
Το εθνικό μπαλέτο του Παρισιού μας παρουσίασε την όπερα του Γκλουκ, μέσα από τη ματιά της διάσημης χορογράφου Πίνα Μπάους. Απίστευτοι χορευτές, αφαιρετικά σκηνικά γεμάτα νόημα, εξαιρετική ορχήστρα, μελωδικές φωνές... ένα μαγευτικό σύνολο. Και ίσως το πιο "φρόνιμο" κοινό που έχει βρεθεί ποτέ στην Επίδαυρο...
Η μόνη ένσταση που έχω είναι η έλλειψη υπερτίτλων... πιστεύω θα βοηθούσε ακόμα περισσότερο στο "ταξίδι"...
Μετά το τέλος της παράστασης, σειρά είχε το φαγητό... εκεί δίπλα στο θέατρο... και στα ηχεία να παίζει Κάλλας... Μήπως ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος αν ακούγαμε μόνο κλασική μουσική? ρώτησα... Και ο Χίτλερ μόνο κλασική μουσική άκουγε... ήταν η αποστομωτική απάντηση...
Ένα μπουκάλι κρασί αργότερα, ήρθε η ώρα της επιστροφής... ξεχάσαμε σχεδόν αμέσως την Κάλλας και στο αυτοκίνητο τραγουδούσαμε 80's... Suzanna... Suzanna... I'm crazy in love with you...
Η ώρα πήγε 3 και είμαι πλέον στο κρεβάτι μου... Καληνύχτα!
*δεν έχω φωτογραφίες από την παράσταση! τέλειωσε η μπαταρία της μηχανής! ποιος μου τελείωσε τη μπαταρία? ε?
Saturday night...
10:37 PM | 2 Comments
Δεν χρειάζεται να είναι όλα συναρπαστικά, για να είναι όμορφα... Όταν η βραδιά είναι όμορφη, όταν το φεγγάρι φωτίζει τη θάλασσα, όταν το μπαράκι βρίσκεται στο ωραιότερο σημείο, όταν ο dj Ravin παίζει μουσικάρες, όταν το προσωπικό έχει κέφι, όταν τα mohitos είναι καλοφτιαγμένα... αρκούν για να γεμίσεις μπαταρίες και να γυρίσεις σπίτι ψυχικά ξεκούραστη...
Είδα Sex & the city - The movie
10:18 PM | 2 Comments
Φυσικά και ήμουν fan της σειράς. Είχε ωραία ρούχα, είχε Νέα Υόρκη, είχε ωραίους άντρες και είχε 4 φοβερές γυναίκες που μιλούσαν για όλα κι έκαναν τα πάντα! Καταχάρηκα όταν έμαθα ότι θα βγει η ταινία... και αποφάσισα να δω την ταινία σε gold class μαζί με 3 άντρες! Παράλογο?
Ξαπλωμένοι στις φοβερές πολυθρόνες του Village Φαλήρου... έπινα cosmopolitan (τα ρεμάλια μπύρες), χοροπηδούσα από ενθουσιασμό όταν η Κάρι αγόραζε τα Manolo της και αναστέναζα όταν εμφανιζόταν ο Σμιθ στο πανί... οι υπόλοιποι απλά με κοιτούσαν με απορία...
Σε γενικές γραμμές η ταινία είχε όλα όσα είχε και η σειρά... ρούχα, γκόμενους και έξυπνες ατάκες... με χάλασε όμως το τέλος... πολύ γυναικουλίστικο για μια τόσο hype σειρά... έλεος δηλαδή με τον Mr.Big!!
Στους υπόλοιπους της παρέας, βασικά τους άρεσε η gold class!!
New...
3:50 PM | 5 Comments
Όσο μεγαλώνεις και γερνάς, τόσο πιο δύσκολα βάζεις ανθρώπους στη ζωή σου. Λίγο μετά το σχολείο, άντε και το πανεπιστήμιο, κλείνεις οριστικά την πόρτα. Που και που σου χτυπάνε την πόρτα, ανοίγεις διστακτικά και μετά από λίγο καιρό τους αποχαιρετάς, δίνοντας υποσχέσεις στον εαυτό σου ότι δεν θα την ξανανοίξεις... και δεν τηρείς το λόγο σου μέχρι εκείνη την στιγμή που κλειδώνεις μια για πάντα την πόρτα...Έλα όμως που υπάρχουν και παράθυρα... και νέοι άνθρωποι "τρυπώνουν" στη ζωή σου... που σε κάνουν και γελάς όταν φοράνε γυαλιά με καρδούλες, που σου φτιάχνουν το κέφι όταν σου γράφουν "μίλα μας και μη μας αγαπάς", που σου λένε "στεναχωρήθηκα που σε άκουσα να κλαις", που με ένα περίεργο τρόπο σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι έχεις ένα δίχτυ ασφαλείας γύρω σου (που δεν είχες ποτέ...) ...
Βαθιά μέσα σου όμως αρνείσαι την ύπαρξή τους... ψάχνεις να βρεις το λάθος... Γιατί πιστεύεις ότι αυτό που σήμερα σας ενώνει, αύριο θα σας χωρίζει, γιατί θα δουν ποια πραγματικά είσαι, γιατί θα βαρεθούν, γιατί δεν θα έχετε πια κοινά ενδιαφέροντα... κτλ κτλ κτλ... βαθιά μέσα σου αρνείσαι να παραδεχτείς ότι καλά πράγματα μπορούν να συμβούν και σε σένα...
Listen...
11:49 PM | 2 Comments
Listen to the song here in my heart
A melody I start but can't complete
Listen to the sound from deep within
Its only beginning to find release
Ohh the time has come for my dreams to be heard
They will not be pushed aside and turned
Into your own, all 'cause you won't listen
Listen
I am alone at a crossroads
I'm not at home in my own home
And I've tried and tried
To say whats on my mind
You should have known
Now I'm done believing you
You don't know what I'm feeling
I'm more than what
You've made of me
I followed the voice, you gave to me
But now I've gotta find my own
You should have listened
There was someone here inside
Someone I thought had died
So long ago
Oh I'm screaming out
And my dreams will be heard
They will not be pushed Aside or turned
Into your own
All 'cause you won't listen
Listen
I am alone at a crossroads
I'm not at home in my own home
And I've tried and tried
To say whats on my mind
You should have known
Now I'm done believing you
You don't know what I'm feeling
I'm more than what
You've made of me
I followed the voice, you gave to me
But now I've gotta find my own
You should have listened
I don't know where I belong
But I'll be moving on
If you don't, if you won't
Listen to the song here in my heart
A melody I start, but I will complete
Now I am done believing you
You don't know not what I am feeling
I'm more than what you've made of me
I followed the voice you think you gave to me
But now I got to find my own - my own
A melody I start but can't complete
Listen to the sound from deep within
Its only beginning to find release
Ohh the time has come for my dreams to be heard
They will not be pushed aside and turned
Into your own, all 'cause you won't listen
Listen
I am alone at a crossroads
I'm not at home in my own home
And I've tried and tried
To say whats on my mind
You should have known
Now I'm done believing you
You don't know what I'm feeling
I'm more than what
You've made of me
I followed the voice, you gave to me
But now I've gotta find my own
You should have listened
There was someone here inside
Someone I thought had died
So long ago
Oh I'm screaming out
And my dreams will be heard
They will not be pushed Aside or turned
Into your own
All 'cause you won't listen
Listen
I am alone at a crossroads
I'm not at home in my own home
And I've tried and tried
To say whats on my mind
You should have known
Now I'm done believing you
You don't know what I'm feeling
I'm more than what
You've made of me
I followed the voice, you gave to me
But now I've gotta find my own
You should have listened
I don't know where I belong
But I'll be moving on
If you don't, if you won't
Listen to the song here in my heart
A melody I start, but I will complete
Now I am done believing you
You don't know not what I am feeling
I'm more than what you've made of me
I followed the voice you think you gave to me
But now I got to find my own - my own
Day 1Παρασκευή βραδάκι και μπαίνω στο μετρό. Στη στάση "Κεραμεικός" κατεβαίνουν όλοι οι πιτσιρικάδες. Μαζί τους κι εγώ. Στην Τεχνόπολη είχαμε Synch Festival και ουρά στην πόρτα. Τόσα χρόνια πηγαίνω στο Synch, πρώτη φορά συνάντησα ουρά στην πόρτα... Μέσα όλες οι γνωστές φάτσες... ωραίες φάτσες... Στην αρχή απολαύσαμε τους Yo la Tengo οι οποίοι είχαν κέφια αλλά μου φάνηκαν υποτονικοί. Στην συνέχεια κάναμε μια βόλτα από Liars και κάναμε υπεράνθρωπες προσπάθειες για να πιούμε μπύρα. Τόσο δύσκολο είναι πια?
Και σειρά έχουν οι Happy Mondays. Μας ξύπνησαν τόσες αναμνήσεις που ενθουσιάστηκα! Κι εκείνοι ενθουσιάστηκαν μαζί μας! Super!
Κι αφού έκανα την καλή πράξη του εξαμήνου, πήγαμε στις Sardelles. Η σπεσιαλιτέ τους δεν παίζεται! Και με το γλαστράκι που μου έκαναν δώρο ανά χείρας, φτάνω στο Γκαζάκι για να συναντήσω τους άλλους. Ένα δρομάκι με χίλια μπαράκια, όπου το καθένα παίζει την δικιά του μουσική και τα αυτιά σου βουίζουν από τη φασαρία, αλλά όταν έχεις καλή παρέα δεν σε νοιάζει.
Ο ανάδρομος Ερμής όμως και τα βουντού της "καλής πράξης" που έκανα νωρίτερα, είχαν αποτέλεσμα το αυτοκίνητό μου να κολλήσει και η οδική βοήθεια να κάνει 2 ώρες να έρθει!! γκρρρρ...
Day 2
Μετά από λίγο ύπνο και πολλή ώρα στο συνεργείο έφυγα τρέχοντας για τη δεύτερη μέρα του Synch. Φαίνεται όμως ότι το τρέξιμο δεν ήταν αρκετό κι έστησα τον Γ. μια ώρα! Κι αντί να με χαστουκίσει ή να με βρίσει... μου χαμογέλασε με το ζόρι και μπήκαμε στο μουσείο Μπενάκη. Ο Pinch "βαρούσε" ανελέητα και ο κόσμος γούσταρε... και μ'άρεσε...
Μετά το Μπενάκη ανηφόρησα προς Γκάζι... Στο Κ44 έπαιζε μουσική ο Tony Light από την Ιταλία, που κατά κύριο λόγο ενοχλούσε τ' αυτιά μου. Μερικές μπύρες και μερικά αστεία ακόμη και ο κύριος Tony δεν ακουγόταν και τόσο κακός. Η παρέα μεγάλωσε και στα dexx ανέβηκε ο Σεραφείμ Τσοτσώνης... thank god...
Μερικά mohitos αργότερα, είχε έρθει η ώρα για ανεφοδιασμό και μανιταρόπιτα. Κι αφού συγκρίναμε τις γάμπες μας με τους περαστικούς... (γιατί όταν είσαι στο Γκάζι όλα είναι θέμα γάμπας, είτε ξυρισμένης, είτε αξύριστης) κάναμε την απαραίτητη στάση στο Fantaseed. Γιατί όταν βολτάρεις με τον Ν. μια στάση στο Fantaseed θα την κάνεις. Κι αφού ήπιαμε τα mohitos μας και τα σφηνάκια μας που θύμιζαν φάρμακο που έπινα μικρή, φτάσαμε στο Motel. "Έχετε κάνει κράτηση" με ρωτούν στην πόρτα. Τι ώρα ρε φίλε? Στις 4?? Μπαίνουμε μέσα και συναντάμε όλο τον καλό τον κόσμο... Στα dexx o Dj Pierre. Δεν μας άφηνε το παλικάρι να φύγουμε! Προσπαθήσαμε να φύγουμε 3 φορές. Βαρέθηκε ο αδερφός μου να με χαιρετάει!!
Βγαίνοντας έξω, είχε ξημερώσει. Άλλη μια στάση για ανεφοδιασμό κι αφού αποκάλεσα τον τυροπιτά θεά (χιχι!) είχε έρθει η ώρα να πάω σπίτι. Το μετρό είχε ανοίξει, οπότε μπαίνω στο βαγόνι και λαγοκοιμάμαι. Μια κυρία γεμάτη πανικό με ξυπνάει: κοπελιά, οι τύποι εκεί απέναντι σε κοιτάνε! Γεμάτη απορία και νύστα την κοιτάω, χωρίς να αρθρώσω λέξη! Και στην επόμενη στάση οι... τύποι κατέβηκαν μαζί με την έντρομη κυρία!
Day 3
Το ξυπνητήρι χτύπησε και ήθελα να το σπάσω. Αντ'αυτού, σηκώθηκα να ετοιμαστώ για το γάμο. Δεν προλάβαινα να πάω από το σπίτι της νύφης... τουλάχιστον να σιδερώσω το φόρεμα!! Πανικόβλητη φτάνω στην εκκλησία για τον πρώτο και καθολικό γάμο. Ήταν η πρώτη μου φορά... και ήταν όμορφα...
Λίγο αργότερα φτάσαμε στην ορθόδοξη εκκλησία για τον γάμο No2. Σε ένα πανέμορφο σημείο με θέα τη θάλασσα...
και μετά είχε έρθει η ώρα για το γλέντι... Φαγητό... καλή παρέα... κρασί... και ο μπάρμαν που μου υποσχέθηκε ότι θα βάλει όλη του την τέχνη στο mohito μου αλλά μάλλον πρέπει να αγοράσει κι άλλη τέχνη... και η παρέα που βούτηξε στην πισίνα κι αναστάτωσε τον ιδιοκτήτη του κτήματος... και η νύφη που έγινε μούσκεμα με το διάφανο νυφικό της... και που μπορεί εμείς να "πήξαμε" στα νησιώτικα και τον Χατζηγιάννη, αλλά αυτό το κορίτσι με το sexy look αλλά τον υπέροχο εσωτερικό κόσμο ήταν χαρούμενη και βρεγμένη. And that's all it matters...
Ένα full, κουραστικό αλλά υπέροχο τριήμερο... θα το ξανακάνουμε ε?
Πήγα Βαρκελώνη
10:02 PM | 4 Comments
Πολλά χρόνια άκουγα για την Βαρκελώνη. Για μας τους Έλληνες είναι η μόνη πόλη που παραδεχόμαστε ανοιχτά ότι θα θέλαμε να ζούμε εκεί, γιατί: - έχει θάλασσα
- έχει πάθος
- το ταμπεραμέντο τους μοιάζει με το δικό μας
- ξενυχτούν μέχρι το πρωί
- πηγαίνουν για φαγητό στις 11 το βράδυ
- μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες η πόλη έγινε μια κούκλα
- έχουν φοβερά μουσικά φεστιβάλ
- οι άνθρωποι χαμογελούν συνεχώς στους δρόμους
- τα εστιατόρια είναι φανταστικά
- η παραλία είναι σχεδόν δίπλα στο κέντρο...
- οι δρόμοι είναι τεράστιοι
- ο Gaudi και τα υπέροχα δημιουργήματά του είναι παντού
τι περιμένεις λοιπόν και δεν μετακομίζεις??
The hospital experience
10:04 PM | 2 Comments
Το παραδέχομαι. Δεν τα πάω καλά με τα νοσοκομεία. Από μικρή είχα αλλεργία σε αυτή την έντονη μυρωδιά... λιποθυμούσα κάθε φορά που καθόμουν σε νοσοκομείο πάνω από 10 λεπτά... Εκείνος το ήξερε και δεν μου είπε ποτέ ότι ήταν άρρωστος... Το έμαθα πολύ αργά...Τώρα λοιπον που χρειάστηκε να κάνω μια μικροεπέμβαση και να μπω στο νοσοκομείο για μια μόνο μέρα, αγχώθηκα... χωρίς λόγο... χωρίς λογική...
Έφτασα το πρωί εκεί και όλα ήταν καλά... Το νοσοκομείο κυριλλέ... οι καναπέδες δερμάτινοι και το προσωπικό ευγενικό... Με βάζουν σε ένα δωμάτιο με άλλες 2 κυρίες (αυτά κάλυπτε η ασφάλεια), με γδύνουν και με βάζουν στο φορείο. Έξω από το δωμάτιο... οι πάντες!! Ακόμα και μια θεία μου που είχα να δω από πέρσυ το Πάσχα! Εγχείρηση κάνω ή πάρτυ???
Ο νεαρός με πηγαίνει στα χειρουργεία και με παρατάει στον διάδρομο μέχρι να έρθει η "σειρά" μου... Ξαπλωμένη στο πουθενά... αισθάνθηκα τόσο απελπιστικά μόνη... κι ας περίμενε λαός έξω... ήμουν μόνη... περιμένοντας... γιατί "εκεί" είσαι πάντα μόνος...
Μπήκα στο χειρουργείο... δεν κατάλαβα τίποτα... και γύρισα στο δωμάτιό μου... το κρεβάτι από δεξιά άδειο και το κρεβάτι από αριστερά μια γιαγούλα σε κώμα... της φώναζαν να ξυπνήσει... την κινούσαν... η γιαγούλα αρνιόταν να ανοίξει τα μάτια της... ψιθύριζε μερικές κουβέντες αλλά δεν άνοιγε τα μάτια της... έτσι πρέπει να είναι η απόλυτη παραίτηση, σκέφτηκα... δεν θέλει να ξυπνήσει!!
Αργότερα οι επισκέψεις μου έφυγαν και μιας και η γιαγιά ήταν σε αφασία, έκανα ζάπινγκ μέχρι αργά και κοιμήθηκα...
Το επόμενο πρωί η γιαγιά άνοιξε τα μάτια της... σηκώθηκε από το κρεβάτι και ζήτησε με το πρωινό της, κεφαλογραβιέρα!!! Γιατί όσο και να νομίζεις ότι έχεις παραδώσει τα όπλα, μια κρυφή δύναμη μέσα σου σε σηκώνει από το κρεβάτι και σου ζητάει τυρί! Κάθε φορά...
It's all an illusion
9:24 PM | 0 Comments
Η Α. πολύ σοφά ρώτησε: Αφού ξέρουμε ότι τίποτα δεν κρατάει για πάντα , γιατί μια ζωή κυνηγάμε το ιδανικό? Ε, μα γιατί όλοι έχουμε ανάγκη το παραμύθι...
Γιατί ό,τι κι αν γίνει, αυτό το τραγούδι πάντα θα σου φτιάχνει τη διάθεση και πάντα θα το τραγουδάς ελπίζοντας...
It’s all an illusion…
There’s too much confusion...
Down, down, down in your heart
Find, find, find the secret
Turn, turn, turn your head around
Baby we can do it, we can do it alright
Do you believe in love at first sight?
It’s an illusion, I don’t care
Do you believe I can make you feel better?
Too much confusion, come on over here
Can we get together?
I really, I really want to be with you
Come on, check it out with me
I hope you, I hope you feel the same way too
I searched, I searched, I searched my whole life
To find, to find, to find the secret
And all I did was open up my eyes
Baby we can do it, we can do it alright
Do you believe we can change the future?
Do you believe I can make you feel better?
It’s all an illusion
There’s too much confusion
I’ll make you feel better
If it’s bitter at the start, then it’s sweeter in the end
Do you believe in love at first sight?
It’s an illusion, I don’t care
Do you believe I can make you feel better?
Too much confusion, come on over here
It’s all an illusion
There’s too much confusion
I’ll make you feel better
If it’s bitter at the start, then it’s sweeter in the end
Viva la revolution
9:07 PM | 0 Comments
Ε, δεν γίνεται να επαναστατούμε κάθε τρεις και λίγο... μου είπε τις προάλλες ο Ν. Δεν γίνεται όμως και να συμβιβαζόμαστε συνέχεια... Ή μήπως γίνεται?
