See you there baby!

12:38 AM | 0 Comments

London calling

10:32 PM | 1 Comments





Στο Λονδίνο βρέχει συνέχεια... εκτός από τις μέρες που ήμουν εκεί...
Στο Λονδίνο είναι βρώμικα... εκτός από τα μουσεία, τα δημόσια κτίρια, τα μαγαζιά...
Στο Λονδίνο είναι όλοι σνομπ... εκτός από τους Άγγλους που γνωρίζω που είναι φιλόξενοι και χαμογελαστοί...
Στο Λονδίνο όλοι είναι μεθυσμένοι... ναι είναι!! :)
Στο Λονδίνο είναι σαν να γυρίζω σπίτι μου...

Νέα εμμονή...

12:00 AM | 0 Comments



Way across the plains
the lights spell out a code
no one knows where they take us
but we'll search till we grow old
All the paths they lead
To the single solemn place
Then we'll stay for the weekend
And leave without a trace

Just for tonight
Just maybe we'll make it
Sing like you want this
Sing like you want this

Just for tonight
Just maybe we'll make it
Sing like you want this
Sing like you want this

We can take tonight
Take our time
Sing like you need this
Maybe you want to
All the paths they lead
To a little standing place
And if you stay for the weekend
We'd leave without a trace

Just for tonight
Just maybe we've made it
Sing like you want this
Sing like you want this

Just for tonight
Just maybe we've made it
Sing like you want this
Sing like you want this

lalalala lalalalala
lalalala lalalalala

Just for tonight
Just for tonight
Just maybe we've made it
Sing liek you want this
Sing like you want this

Just for tonight
Just maybe we'll make it
Sing like you want this
Sing like you want this

Its all about you...

9:41 PM | 0 Comments

Ακούγεται ρομαντικό και ουτοπικό αλλά τελικά ισχύει... Μπορείς ν' αλλάξεις τη ζωή σου. Ναι, γίνεται! Αν φτιάξεις τους σωστούς μηχανισμούς άμυνας του εαυτού σου, μπορείς να διώξεις σχεδόν όλα όσα σε βαραίνουν και σου προκαλούν δυστυχία.
Αν εστιάσεις στα σημαντικά μπορείς να βρεις τη γαλήνη μέσα σου.
Αν δεις κατάματα τις πικρές αλήθειες της ζωής σου, μπορείς να κάνεις τη διαφορά που τόσο απεγνωσμένα περιμένεις από τους άλλους να κάνουν.
Μπορεί να μην είσαι θαυματοποιός αλλά μπορείς ν' αλλάξεις πράγματα στη ζωή σου.
Φτάνει να το αποφασίσεις...

Διαμαρτυρία...

10:10 PM | 1 Comments

- Διαμαρτύρομαι για την αδικία των Όσκαρ! Ο Μίκυ Ρούρκ άξιζε το βραβείο και όχι ο άλλος που έδερνε την Madonitsa!
- Διαμαρτύρομαι για τη διάρκεια της ημέρας. Δεν φτάνουν οι 24 ώρες!
- Διαμαρτύρομαι για όλα τα αυτοκίνητα που σταματάνε απερίσκεπτα στα δρομάκια της Αράχωβας! Κουκλίτσα μου έχεις προκαλέσει κυκλοφοριακό χάος!
- Διαμαρτύρομαι για τις μεγάλες παρέες που πίνουν και μεθάνε και ουρλιάζουν στις ταβέρνες και γυρνάμε σπίτια μας με πονοκέφαλο
- Διαμαρτύρομαι για τη δουλειά μας! Που μας στερεί την ευκαιρία να αράζουμε όλη μέρα στο Λειβάδι της Αράχωβας... να πίνουμε μπύρες και ν' ακούμε μουσικάρες by Σ.
- Διαμαρτύρομαι απλά και μόνο για τη διαμαρτυρία. Γιατί αν σωπάσουμε όλοι μας... πως θα κάνουμε βήματα μπροστά?

Είδα The Wrestler

11:19 PM | 0 Comments



Συγκλονίστηκα μ' αυτή την ταινία...
Ο Αρανόσφσκι για άλλη μια φορά, μ' έκανε να κουβαλάω την ταινία μέσα μου...
Ο Μίκι Ρούρκ δίνει την καλύτερη ερμηνεία της χρονιάς...
Ε, εσείς στην Ακαδημία αφήστε τις μαλακίες με τον Σον Πεν... και δώστε του το Όσκαρ!!

Going up... going down...

11:49 PM | 1 Comments

Οι στατιστικές λένε ότι ο ασθενής λίγο πριν το... τέλος, συνήθως δείχνει σημεία ανέλπιστης βελτίωσης. Μόνο που δεν κρατάει πολύ και το τέλος είναι οριστικό.
Παρά τις φιλότιμες προσπάθειές μου για αισιοδοξία, θετική ενέργεια και υψηλό ηθικό... νομίζω ότι η περίοδος της ξαφνικής ανάρρωσης τελειώνει...

Η εναλλακτική διαδρομή...

9:47 PM | 2 Comments


Εσύ δεν είσαι σαν τους άλλους φθηνούς καλλιτέχνες. Εσύ είσαι αλλιώς. Φτιάχνεις την όντως καλή μουσική σου σε μικρά δωματιάκια του σπιτιού σου, συχνάζεις σε μπαράκια στο Γκάζι, όπου η μπύρα είναι φτηνή και κάνεις βαθυστόχαστες κουβέντες για την κατάντια της μουσικής. Όταν καταφέρνεις και κλείνεις το πρώτο σου gig, μαθαίνεις τις "τεχνικές" του promotion. Φτιάχνεις my space, facebook και καλείς όλους σου τους φίλους.
Όταν τα gigs διαδέχονται το ένα το άλλο και σε αναφέρει με μικρά γράμματα η Lifo... αρχίζεις να έχεις απαιτήσεις... βάζεις όρους στους επιχειρηματίες για να διασφαλίσεις την ποιότητα της δουλειάς σου και φυσικά ανεβάζεις το κασέ σου...
Κι αρχίζεις να γίνεσαι γνωστός... γνωστός στους θαμώνες στο Γκάζι, γνωστός στους συντάκτες της Lifo, της Athens Voice και του Avopolis, γνωστός στα φιλαράκια σου στις μικρές δισκογραφικές εταιρείες που τους πηγαίνεις συνεχώς το demo σου αλλά αυτοί φοβούνται το ρίσκο...
Και φτιάχνεις τη δική σου περίφημη κολλεκτίβα. Γιατί δεν έχεις ανάγκη τις κωλοεταιρείες... μπορείς και χωρίς αυτές... Γι΄αυτό άλλωστε δουλεύεις στα "Γρηγόρης μικρογεύματα" και μισείς την κοινωνία και το ηλίθιο σύστημα που μας περιβάλλει...
Και τότε πάνε όλα στραβά! Κάνεις επιτυχία! Και τότε δίνεις συνεντεύξεις για το πόσο εναλλακτικός είσαι και ενάντια στο σύστημα (που σε έκανε επιτυχημένο) και ξεχνάς τις μικρές τρύπες στο Γκάζι που σύχναζες... Πίνεις τα κοκτέιλ σου στο Villa Mercedes και κάνεις μια στάση στο Hoxton για να μην ξεχνάς τις ρίζες σου. Δίνεις συνεντεύξεις σε όλα τα εναλλακτικά έντυπα και λες πόσο κατάπτυστοι είναι όλοι αυτοί οι "εμπορικοί" καλλιτέχνες. Μόνο που στη συνέχεια φωτογραφίζεσαι σε μεγάλα περιοδικά, φορώντας prada και δείχνοντας ωραίος και γυμνασμένος μετά από ώρες στο photoshop.
Γιατί ακόμα κι αν ακολουθήσεις την εναλλακτική διαδρομή, τελικά θα καταλήξεις στο ίδιο μέρος με όλους τους άλλους...

Είδα The curious case of Benjamin Button

11:39 PM | 0 Comments

Ναι, η ταινία μοιάζει απλοϊκή. Ναι, δεν έχει κάποια φοβερά δραματική σκηνή που θα θυμάσαι πάντα. Ναι, μπορεί να σου θυμίσει το "Φόρεστ Γκαμπ".
Αν όμως ξύσεις λίγο την επιφάνεια... θα ανακαλύψεις μια υπέροχη ταινία... που σου μιλάει για τον κύκλο της ζωής... για το χαμένο χρόνο... για τα χαμένα όνειρα... για την ενηλικίωση... για το πόσο σημαντικό είναι το timing στις σχέσεις... για την ελπίδα που υπάρχει πάντα μέσα μας...
Μια ταινία που μιλάει για τη ζωή... τη ζωή σου...

* ναι, είναι κούκλος ο άτιμος...

Oscar Movies Marathon...

10:44 PM | 0 Comments



Κάθε χρόνο τα ίδια, αλλά δεν βαριέμαι ποτέ. Αμέσως μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων, αρχίζει ο πανικός. Οι γνωστοί άγνωστοι που μαζευόμαστε κάθε χρόνο σπίτι μου στις 3 η ώρα το πρωί και με μανία στοιχηματίζουμε στους νικητές... πίνουμε καφέδες και βάζουμε οδοντογλυφίδες στα μάτια για να καταφέρουμε να δούμε όσες περισσότερες υποψήφιες για Όσκαρ ταινίες ώστε να μπορέσουμε να προβλέψουμε σωστά...

The Reader
Μια διαφορετική ταινία σχετικά με την βιαιότητα των Ναζί. Συνδυασμένη με το ερωτικό στοιχείο και την αθωότητα ενός 16χρονου, η ταινία σε γεμίζει με απρόβλεπτα συναισθήματα...
Το καλύτερο στοιχείο φυσικά της ταινίας είναι η Κέιτ Γουίνσλετ... σιωπηλή, μυστηριώδης, ερωτική... απλά συγκλονιστική! Θα το πάρει επιτέλους?

Milk
Δεν αισθάνθηκα ότι είδα ταινία. Είδα ένα ντοκιμαντέρ σχετικά με τη ζωή του Milk, χωρίς ψυχή... χωρίς συναίσθημα. Και ήθελα να ήξερα ποιοι ήταν οι μαλάκες τότε που έβαλαν τους gay στο περιθώριο, με αποτέλεσμα οι gays τους σήμερα να μας κάνουν τα ίδια? Και στην τελική... ας προσέχαμε!
Για άλλη μια φορά ο Sean Penn μεταμορφώνεται και γίνεται ένα με το ρόλο του... εξαιρετικός!

Revolutionary Road
Αυτή η ταινία δεν είναι για όλους. Αν όμως έχεις ζήσει, έστω και μια φορά, σε μια καταπιεσμένη κατάσταση, αν έχεις νιώσει έστω και μια φορά τη μιζέρια της κοινωνίας που σε περιβάλλει... τότε η ταινία θα σε αγγίξει και ίσως και να σε συνταράξει... Η Κέιτ Γουίνσλετ για άλλη μια φορά συνταρακτική αλλά και ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο συγκλονιστικός! Επιτέλους... Give Leo an Oscar!

Και ο μαραθώνιος συνεχίζεται...

And here's the light...

9:47 PM | 3 Comments

Δουλεύοντας 15 χρόνια, λίγο πολύ συνηθίζεις τις αλλαγές στα γραφεία... Νέο γραφείο, νέος υπολογιστής, νέα πρόσωπα... φαίνεται συναρπαστικό, αλλά με τα χρόνια ακόμα και τέτοιου είδους αλλαγές μοιάζουν ίδιες... σαν να ξέρεις ακριβώς τον τρόπο που θα διακοσμήσεις το νέο σου γραφείο, τον τρόπο που θα χειριστείς τα αρχεία στον υπολογιστή σου, τον τρόπο που θα προσεγγίσεις τους νέους συναδέλφους... ακόμα κι όλα αυτά τα "νέα" πράγματα κρύβουν λιγότερες εκπλήξεις απ' ότι στο παρελθόν...
Κι εκεί που δεν εκπλήσσεσαι με τίποτα... οδηγείς και δίπλα σου κάθεται ένας απίστευτα σοφός Άγγλος και σου μιλάει για ώρες για μουσική... κι εκεί ξαφνικά γίνεται η πραγματική αλλαγή... εκεί που άφησες πίσω σου το τοπικό βλαχομπαρόκ κι έκανες ένα βήμα μπροστά...

Αφασία...

10:27 PM | 1 Comments

Λένε ότι όταν "βλέπεις" μια κατάσταση από απόσταση, "βλέπεις" πιο καθαρά. Όταν αποστασιοποιείσαι από μια κατάσταση, οι δυσκολίες δεν είναι τόσο μεγάλες και ο λόγος της δυστυχίας σου εξαφανίζεται με τον καιρό...
Κάθομαι λοιπόν εδώ από μακριά κι αποστασιοποιημένη... και συνειδητοποιώ πόσο πιο δύσκολα ήταν, πόσο πιο δυστυχισμένη ήμουν απ' όσο νόμιζα και πόσο πιο δύσκολο είναι να το ξεπεράσω...
Βρίσκομαι λοιπόν στη φάση της αφασίας... όπου δεν σκέφτομαι τίποτα, δεν "βλέπω" τίποτα, δεν καταλαβαίνω τίποτα... στη τελική δεν είναι ανάγκη να τα ψυχαναλύουμε όλα... ε?

New year's resolutions

9:18 PM | 3 Comments

Τα δελτία ειδήσεων λένε ότι το 2009 θα είναι μια πολύ δύσκολη χρονιά με οικονομική κρίση, με λιγότερες δουλειές, με μειωμένα έσοδα και με πολλά άλλα δεινά.
Εγώ το 2009 λέω να κλείσω την τηλεόραση και να ζήσω τη δική μου χρονιά.
Την πιο σημαντική χρονιά της ζωής μου.
Όπου θα έχω μια νέα super δουλειά.
Όπου θα δουλέψω για να ετοιμάσω το έδαφος για τη δική μου δουλειά!
Όπου θα βρω επιτέλους το σωστό γιατρό και θα γίνω ξανά αδύνατη! γιούπι!
Όπου θα μπορώ να βλέπω περισσότερο τους φίλους μου
Όπου θα μπορώ να βλέπω επιτέλους τη ζωή θετικά...
Όπου θα κλαίω λιγότερο και θα χαμογελάω περισσότερο...
Όπου όλα θα είναι διαφορετικά και καλύτερα!!

Δεν ξέρω αν θα γίνουν όλα αυτά... αλλά πρέπει να πάντα να ονειρευόμαστε και να ελπίζουμε ε?
Happy New Year!

Τελικά τι?

11:43 PM | 1 Comments

Όλες οι εικόνες που βλέπω τις τελευταίες μέρες... ο θάνατος ενός μικρού παιδιού, η οργή αυτών που καταστρέφουν τα πάντα, η απελπισία των ανθρώπων που βλέπουν να καταστρέφεται η ζωή που έχουν χτίσει, η ανυπαρξία του κρατικού φορέα... με κάνουν κι αναρωτιέμαι: ζούμε στη δίνη μιας επαναστατικής αλλαγής ή απλά 10 μαλακισμένα αποφάσισαν να σπάσουν και να κάψουν για την πλάκα τους?

Cleaning...

11:07 AM | 3 Comments

Λίγο πριν την αποχώρηση, προσπαθώ εδώ και μέρες να "καθαρίσω" τον υπολογιστή μου και να τακτοποιήσω τα αρχεία μου. Δεν περίμενα όμως ότι θα κάνω flashback στη ζωή μου...
Δραματικά mail για κρίσεις στη δουλειά που τώρα μοιάζουν ασήμαντες, γλυκές κουβέντες φίλων που ξεχάστηκαν μέσα στην καθημερινότητα, άνθρωποι που τότε έμοιαζαν σημαντικοί και τώρα πια δεν υπάρχουν στη ζωή σου, υποσχέσεις που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ...
Ξεκαθάρισμα λοιπόν και πάμε παρακάτω... Μάθαμε τίποτα ή θα κάνουμε πάλι τα ίδια?

Balance...

9:42 PM | 1 Comments


Πως γίνεται να ισορροπήσεις την ανάγκη σου να δημιουργήσεις κάτι και την ανάγκη της ψυχής σου για χαλάρωση και "ταξίδι"?

Never mind me - Maria Mena

10:38 PM | 0 Comments



Maria Mena... coming soon in Athens

What is the game we're playing?
should I stick around for more?
Snap your fingers I'll coming running
Leave again when you're bored
with me
I'll make it easy

Nevermind me, nevermind me
I'll just cast shadows on your walls
Nevermind me, nevermind me
My God I feel so small
Nevermind me, nevermind me
I'll just cast shadows on your walls
Nevermind me, nevermind me
I'll just let myself out.

This facade that I'm stuck with
has got me wondering
Just tell me how you want me
and I'll be naked stumbling
just to get a reaction, any signs of love

Nevermind me, nevermind me
I'll just cast shadows on your walls
Nevermind me, nevermind me
My God I feel so small
Nevermind me, nevermind me
I'll just cast shadows on your walls
Nevermind me, nevermind me
I'll just let myself out.

Bottle up your smile
Pour it in a cup
I'll be on my way
once I've sobered up


To be found...

9:47 PM | 2 Comments



Άτιμες ταινίες... βλέπεις μια γλυκιά ταινία με όμορφες μουσικές, όπου οι ήρωες βιώνουν μια συναρπαστική εμπειρία... ερωτεύονται... χάνονται... και μ' ένα μαγικό τρόπο το σύμπαν συνωμοτεί για να τους ξανασμίξει...
Στην αληθινή ζωή όμως...
μπορεί να κοιτάς τον άλλο στα μάτια και αυτό που βλέπεις να μην κρύβει κάτι βαθυστόχαστο... όσο κι αν το θέλεις...
μπορεί να περάσετε μια όμορφη νύχτα μαζί αλλά την επόμενη μέρα ο καθένας πάει σπίτι του...
μπορεί για σένα να είναι ο μεγάλος έρωτας, αλλά να μην αισθάνεται κι άλλος το ίδιο...
και η ζωή συνεχίζεται...
και κανένα σύμπαν δεν σε φέρνει κοντά με εκείνον τον έναν τον μοναδικό ήρωα της ταινίας...
σε αφήνει μόνο για να βγάλεις άκρη...
άτιμες ταινίες... με ωραίο soundtrack!!

Never fades...

9:14 PM | 0 Comments

Δεν πιστεύω στα σημάδια... υπάρχουν όμως μερικές φορές στη ζωή μου που κάποια σημάδια κάνουν την εμφάνιση τους και αφορούν πάντα τον Γ. που έφυγε πριν 13 χρόνια...
Κάθε χρόνο όταν πλησιάζει η μέρα για το μνημόσυνο... το τραγούδι του με ένα τρόπο μαγικό κάνει την εμφανισή του... φέτος κάθομαι μόνη μου στο bar... οι υπόλοιποι χορεύουν... στέλνω sms... o dj παίζει τις κλασικές επιτυχίες του Χατζηγιάννη και των Stavento... και ξαφνικά ακούγεται το τραγούδι... 23 will I live to see 24 the way this is going I dont know...
Αυτό είναι το σημάδι ότι ο Γ. είναι πάντα εδώ...

Βαθμοί δυσκολίας...

10:56 PM | 0 Comments


Δεν έχει σημασία αν το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις είναι σοβαρό ή γελοίο. Σημασία έχει αν μπορείς να το αντιμετωπίσεις. Γιατί όταν αδυνατείς να αντιμετωπίσεις μια κατάσταση, όταν δεν έχεις τον έλεγχο των συναισθημάτων σου, όταν δεν υπάρχει η σωστή κουβέντα που να μπορεί να σου πει κάποιος, όταν κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι στο διάολο είναι αυτό που σου συμβαίνει... δεν έχει σημασία αν είναι σοβαρό το πρόβλημα... σημασία έχει ότι σε καταρρακώνει... και το σημαντικότερο: αλλάζει τον ψυχισμό σου...

About