Είδα Sex & the city - The movie

10:18 PM | 2 Comments


Φυσικά και ήμουν fan της σειράς. Είχε ωραία ρούχα, είχε Νέα Υόρκη, είχε ωραίους άντρες και είχε 4 φοβερές γυναίκες που μιλούσαν για όλα κι έκαναν τα πάντα!
Καταχάρηκα όταν έμαθα ότι θα βγει η ταινία... και αποφάσισα να δω την ταινία σε gold class μαζί με 3 άντρες! Παράλογο?
Ξαπλωμένοι στις φοβερές πολυθρόνες του Village Φαλήρου... έπινα cosmopolitan (τα ρεμάλια μπύρες), χοροπηδούσα από ενθουσιασμό όταν η Κάρι αγόραζε τα Manolo της και αναστέναζα όταν εμφανιζόταν ο Σμιθ στο πανί... οι υπόλοιποι απλά με κοιτούσαν με απορία...
Σε γενικές γραμμές η ταινία είχε όλα όσα είχε και η σειρά... ρούχα, γκόμενους και έξυπνες ατάκες... με χάλασε όμως το τέλος... πολύ γυναικουλίστικο για μια τόσο hype σειρά... έλεος δηλαδή με τον Mr.Big!!
Στους υπόλοιπους της παρέας, βασικά τους άρεσε η gold class!!

New...

3:50 PM | 5 Comments

Όσο μεγαλώνεις και γερνάς, τόσο πιο δύσκολα βάζεις ανθρώπους στη ζωή σου. Λίγο μετά το σχολείο, άντε και το πανεπιστήμιο, κλείνεις οριστικά την πόρτα. Που και που σου χτυπάνε την πόρτα, ανοίγεις διστακτικά και μετά από λίγο καιρό τους αποχαιρετάς, δίνοντας υποσχέσεις στον εαυτό σου ότι δεν θα την ξανανοίξεις... και δεν τηρείς το λόγο σου μέχρι εκείνη την στιγμή που κλειδώνεις μια για πάντα την πόρτα...
Έλα όμως που υπάρχουν και παράθυρα... και νέοι άνθρωποι "τρυπώνουν" στη ζωή σου... που σε κάνουν και γελάς όταν φοράνε γυαλιά με καρδούλες, που σου φτιάχνουν το κέφι όταν σου γράφουν "μίλα μας και μη μας αγαπάς", που σου λένε "στεναχωρήθηκα που σε άκουσα να κλαις", που με ένα περίεργο τρόπο σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι έχεις ένα δίχτυ ασφαλείας γύρω σου (που δεν είχες ποτέ...) ...
Βαθιά μέσα σου όμως αρνείσαι την ύπαρξή τους... ψάχνεις να βρεις το λάθος... Γιατί πιστεύεις ότι αυτό που σήμερα σας ενώνει, αύριο θα σας χωρίζει, γιατί θα δουν ποια πραγματικά είσαι, γιατί θα βαρεθούν, γιατί δεν θα έχετε πια κοινά ενδιαφέροντα... κτλ κτλ κτλ... βαθιά μέσα σου αρνείσαι να παραδεχτείς ότι καλά πράγματα μπορούν να συμβούν και σε σένα...

Listen...

11:49 PM | 2 Comments




Listen to the song here in my heart
A melody I start but can't complete

Listen to the sound from deep within
Its only beginning to find release

Ohh the time has come for my dreams to be heard
They will not be pushed aside and turned
Into your own, all 'cause you won't listen


Listen
I am alone at a crossroads
I'm not at home in my own home
And I've tried and tried
To say whats on my mind
You should have known
Now I'm done believing you
You don't know what I'm feeling
I'm more than what
You've made of me
I followed the voice, you gave to me
But now I've gotta find my own
You should have listened

There was someone here inside
Someone I thought had died
So long ago
Oh I'm screaming out
And my dreams will be heard
They will not be pushed Aside or turned
Into your own
All 'cause you won't listen


Listen
I am alone at a crossroads
I'm not at home in my own home
And I've tried and tried
To say whats on my mind
You should have known
Now I'm done believing you
You don't know what I'm feeling
I'm more than what
You've made of me
I followed the voice, you gave to me
But now I've gotta find my own
You should have listened

I don't know where I belong
But I'll be moving on
If you don't, if you won't

Listen to the song here in my heart
A melody I start, but I will complete

Now I am done believing you
You don't know not what I am feeling
I'm more than what you've made of me
I followed the voice you think you gave to me

But now I got to find my own - my own

Τριήμερο κραιπάλης (+Synch Festival)

9:37 PM | 6 Comments


Day 1
Παρασκευή βραδάκι και μπαίνω στο μετρό. Στη στάση "Κεραμεικός" κατεβαίνουν όλοι οι πιτσιρικάδες. Μαζί τους κι εγώ. Στην Τεχνόπολη είχαμε Synch Festival και ουρά στην πόρτα. Τόσα χρόνια πηγαίνω στο Synch, πρώτη φορά συνάντησα ουρά στην πόρτα... Μέσα όλες οι γνωστές φάτσες... ωραίες φάτσες... Στην αρχή απολαύσαμε τους Yo la Tengo οι οποίοι είχαν κέφια αλλά μου φάνηκαν υποτονικοί. Στην συνέχεια κάναμε μια βόλτα από Liars και κάναμε υπεράνθρωπες προσπάθειες για να πιούμε μπύρα. Τόσο δύσκολο είναι πια?
Και σειρά έχουν οι Happy Mondays. Μας ξύπνησαν τόσες αναμνήσεις που ενθουσιάστηκα! Κι εκείνοι ενθουσιάστηκαν μαζί μας! Super!
Κι αφού έκανα την καλή πράξη του εξαμήνου, πήγαμε στις Sardelles. Η σπεσιαλιτέ τους δεν παίζεται! Και με το γλαστράκι που μου έκαναν δώρο ανά χείρας, φτάνω στο Γκαζάκι για να συναντήσω τους άλλους. Ένα δρομάκι με χίλια μπαράκια, όπου το καθένα παίζει την δικιά του μουσική και τα αυτιά σου βουίζουν από τη φασαρία, αλλά όταν έχεις καλή παρέα δεν σε νοιάζει.
Ο ανάδρομος Ερμής όμως και τα βουντού της "καλής πράξης" που έκανα νωρίτερα, είχαν αποτέλεσμα το αυτοκίνητό μου να κολλήσει και η οδική βοήθεια να κάνει 2 ώρες να έρθει!! γκρρρρ...
Day 2
Μετά από λίγο ύπνο και πολλή ώρα στο συνεργείο έφυγα τρέχοντας για τη δεύτερη μέρα του Synch. Φαίνεται όμως ότι το τρέξιμο δεν ήταν αρκετό κι έστησα τον Γ. μια ώρα! Κι αντί να με χαστουκίσει ή να με βρίσει... μου χαμογέλασε με το ζόρι και μπήκαμε στο μουσείο Μπενάκη. Ο Pinch "βαρούσε" ανελέητα και ο κόσμος γούσταρε... και μ'άρεσε...
Μετά το Μπενάκη ανηφόρησα προς Γκάζι... Στο Κ44 έπαιζε μουσική ο Tony Light από την Ιταλία, που κατά κύριο λόγο ενοχλούσε τ' αυτιά μου. Μερικές μπύρες και μερικά αστεία ακόμη και ο κύριος Tony δεν ακουγόταν και τόσο κακός. Η παρέα μεγάλωσε και στα dexx ανέβηκε ο Σεραφείμ Τσοτσώνης... thank god...
Μερικά mohitos αργότερα, είχε έρθει η ώρα για ανεφοδιασμό και μανιταρόπιτα. Κι αφού συγκρίναμε τις γάμπες μας με τους περαστικούς... (γιατί όταν είσαι στο Γκάζι όλα είναι θέμα γάμπας, είτε ξυρισμένης, είτε αξύριστης) κάναμε την απαραίτητη στάση στο Fantaseed. Γιατί όταν βολτάρεις με τον Ν. μια στάση στο Fantaseed θα την κάνεις. Κι αφού ήπιαμε τα mohitos μας και τα σφηνάκια μας που θύμιζαν φάρμακο που έπινα μικρή, φτάσαμε στο Motel. "Έχετε κάνει κράτηση" με ρωτούν στην πόρτα. Τι ώρα ρε φίλε? Στις 4?? Μπαίνουμε μέσα και συναντάμε όλο τον καλό τον κόσμο... Στα dexx o Dj Pierre. Δεν μας άφηνε το παλικάρι να φύγουμε! Προσπαθήσαμε να φύγουμε 3 φορές. Βαρέθηκε ο αδερφός μου να με χαιρετάει!!
Βγαίνοντας έξω, είχε ξημερώσει. Άλλη μια στάση για ανεφοδιασμό κι αφού αποκάλεσα τον τυροπιτά θεά (χιχι!) είχε έρθει η ώρα να πάω σπίτι. Το μετρό είχε ανοίξει, οπότε μπαίνω στο βαγόνι και λαγοκοιμάμαι. Μια κυρία γεμάτη πανικό με ξυπνάει: κοπελιά, οι τύποι εκεί απέναντι σε κοιτάνε! Γεμάτη απορία και νύστα την κοιτάω, χωρίς να αρθρώσω λέξη! Και στην επόμενη στάση οι... τύποι κατέβηκαν μαζί με την έντρομη κυρία!
Day 3
Το ξυπνητήρι χτύπησε και ήθελα να το σπάσω. Αντ'αυτού, σηκώθηκα να ετοιμαστώ για το γάμο. Δεν προλάβαινα να πάω από το σπίτι της νύφης... τουλάχιστον να σιδερώσω το φόρεμα!! Πανικόβλητη φτάνω στην εκκλησία για τον πρώτο και καθολικό γάμο. Ήταν η πρώτη μου φορά... και ήταν όμορφα...
Λίγο αργότερα φτάσαμε στην ορθόδοξη εκκλησία για τον γάμο No2. Σε ένα πανέμορφο σημείο με θέα τη θάλασσα...
και μετά είχε έρθει η ώρα για το γλέντι... Φαγητό... καλή παρέα... κρασί... και ο μπάρμαν που μου υποσχέθηκε ότι θα βάλει όλη του την τέχνη στο mohito μου αλλά μάλλον πρέπει να αγοράσει κι άλλη τέχνη... και η παρέα που βούτηξε στην πισίνα κι αναστάτωσε τον ιδιοκτήτη του κτήματος... και η νύφη που έγινε μούσκεμα με το διάφανο νυφικό της... και που μπορεί εμείς να "πήξαμε" στα νησιώτικα και τον Χατζηγιάννη, αλλά αυτό το κορίτσι με το sexy look αλλά τον υπέροχο εσωτερικό κόσμο ήταν χαρούμενη και βρεγμένη. And that's all it matters...
Ένα full, κουραστικό αλλά υπέροχο τριήμερο... θα το ξανακάνουμε ε?

Πήγα Βαρκελώνη

10:02 PM | 4 Comments




Πολλά χρόνια άκουγα για την Βαρκελώνη. Για μας τους Έλληνες είναι η μόνη πόλη που παραδεχόμαστε ανοιχτά ότι θα θέλαμε να ζούμε εκεί, γιατί:
- έχει θάλασσα
- έχει πάθος
- το ταμπεραμέντο τους μοιάζει με το δικό μας
- ξενυχτούν μέχρι το πρωί
- πηγαίνουν για φαγητό στις 11 το βράδυ
- μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες η πόλη έγινε μια κούκλα
- έχουν φοβερά μουσικά φεστιβάλ
- οι άνθρωποι χαμογελούν συνεχώς στους δρόμους
- τα εστιατόρια είναι φανταστικά
- η παραλία είναι σχεδόν δίπλα στο κέντρο...
- οι δρόμοι είναι τεράστιοι
- ο Gaudi και τα υπέροχα δημιουργήματά του είναι παντού

τι περιμένεις λοιπόν και δεν μετακομίζεις??

The hospital experience

10:04 PM | 2 Comments

Το παραδέχομαι. Δεν τα πάω καλά με τα νοσοκομεία. Από μικρή είχα αλλεργία σε αυτή την έντονη μυρωδιά... λιποθυμούσα κάθε φορά που καθόμουν σε νοσοκομείο πάνω από 10 λεπτά... Εκείνος το ήξερε και δεν μου είπε ποτέ ότι ήταν άρρωστος... Το έμαθα πολύ αργά...
Τώρα λοιπον που χρειάστηκε να κάνω μια μικροεπέμβαση και να μπω στο νοσοκομείο για μια μόνο μέρα, αγχώθηκα... χωρίς λόγο... χωρίς λογική...
Έφτασα το πρωί εκεί και όλα ήταν καλά... Το νοσοκομείο κυριλλέ... οι καναπέδες δερμάτινοι και το προσωπικό ευγενικό... Με βάζουν σε ένα δωμάτιο με άλλες 2 κυρίες (αυτά κάλυπτε η ασφάλεια), με γδύνουν και με βάζουν στο φορείο. Έξω από το δωμάτιο... οι πάντες!! Ακόμα και μια θεία μου που είχα να δω από πέρσυ το Πάσχα! Εγχείρηση κάνω ή πάρτυ???
Ο νεαρός με πηγαίνει στα χειρουργεία και με παρατάει στον διάδρομο μέχρι να έρθει η "σειρά" μου... Ξαπλωμένη στο πουθενά... αισθάνθηκα τόσο απελπιστικά μόνη... κι ας περίμενε λαός έξω... ήμουν μόνη... περιμένοντας... γιατί "εκεί" είσαι πάντα μόνος...
Μπήκα στο χειρουργείο... δεν κατάλαβα τίποτα... και γύρισα στο δωμάτιό μου... το κρεβάτι από δεξιά άδειο και το κρεβάτι από αριστερά μια γιαγούλα σε κώμα... της φώναζαν να ξυπνήσει... την κινούσαν... η γιαγούλα αρνιόταν να ανοίξει τα μάτια της... ψιθύριζε μερικές κουβέντες αλλά δεν άνοιγε τα μάτια της... έτσι πρέπει να είναι η απόλυτη παραίτηση, σκέφτηκα... δεν θέλει να ξυπνήσει!!
Αργότερα οι επισκέψεις μου έφυγαν και μιας και η γιαγιά ήταν σε αφασία, έκανα ζάπινγκ μέχρι αργά και κοιμήθηκα...
Το επόμενο πρωί η γιαγιά άνοιξε τα μάτια της... σηκώθηκε από το κρεβάτι και ζήτησε με το πρωινό της, κεφαλογραβιέρα!!! Γιατί όσο και να νομίζεις ότι έχεις παραδώσει τα όπλα, μια κρυφή δύναμη μέσα σου σε σηκώνει από το κρεβάτι και σου ζητάει τυρί! Κάθε φορά...

It's all an illusion

9:24 PM | 0 Comments



Η Α. πολύ σοφά ρώτησε: Αφού ξέρουμε ότι τίποτα δεν κρατάει για πάντα , γιατί μια ζωή κυνηγάμε το ιδανικό? Ε, μα γιατί όλοι έχουμε ανάγκη το παραμύθι...
Γιατί ό,τι κι αν γίνει, αυτό το τραγούδι πάντα θα σου φτιάχνει τη διάθεση και πάντα θα το τραγουδάς ελπίζοντας...


It’s all an illusion…
There’s too much confusion...

Down, down, down in your heart
Find, find, find the secret
Turn, turn, turn your head around
Baby we can do it, we can do it alright

Do you believe in love at first sight?
It’s an illusion, I don’t care
Do you believe I can make you feel better?
Too much confusion, come on over here


Can we get together?
I really, I really want to be with you
Come on, check it out with me
I hope you, I hope you feel the same way too

I searched, I searched, I searched my whole life
To find, to find, to find the secret
And all I did was open up my eyes
Baby we can do it, we can do it alright

Do you believe we can change the future?
Do you believe I can make you feel better?


It’s all an illusion
There’s too much confusion
I’ll make you feel better
If it’s bitter at the start, then it’s sweeter in the end

Do you believe in love at first sight?
It’s an illusion, I don’t care
Do you believe I can make you feel better?
Too much confusion, come on over here


It’s all an illusion
There’s too much confusion
I’ll make you feel better
If it’s bitter at the start, then it’s sweeter in the end









Viva la revolution

9:07 PM | 0 Comments

Ε, δεν γίνεται να επαναστατούμε κάθε τρεις και λίγο... μου είπε τις προάλλες ο Ν. Δεν γίνεται όμως και να συμβιβαζόμαστε συνέχεια... Ή μήπως γίνεται?

Είδα + άκουσα Kylie Minogue

12:55 AM | 5 Comments




Κακά τα ψέματα, εμείς οι γηραιότεροι είμαστε πεινασμένοι με τις συναυλίες. Δεν είδαμε τον George Michael όταν είχε ξανθιά χαίτη, έκανε σεξ με γυναίκες και τραγουδούσε Careless Whispers, δεν απολαύσαμε live τους Duran Duran όταν φορούσαν ροζ σακάκια και χοροπηδούσαν με το Wild Boys, δεν είχαμε την ευκαιρία να δούμε από κοντά τους Whitesnake με τον David Coverdale με χαίτη και βάτες να τραγουδάει Here we go again, ούτε είδαμε από κοντά τους Bon Jovi να ουρλιάζουν με τη χαίτη τους και να τραγουδούν You give love a bad name!! Τα είδαμε όλα με χρονοκαθυστέρηση... ειδικά για τα pop ονόματα... τα περιμένουμε να εμφανιστούν με το πι!
Ευτυχώς για μας η Kylie Minogue κάνει ακόμα καριέρα, συνεχίζει να είναι star και πλέον έχει και πολλές κομματάρες στο ενεργητικό της. Και μόνο που ξέρεις λοιπόν ότι θα δεις ένα εντυπωσιακό show, ξεχνάς το γεγονός ότι πρέπει να πας στο Terravibe για να τη δεις.
Ο Γ. που για όλα είναι ενημερωμένος, φρόντισε να μας πληροφορήσει ότι η Kylie δεν ήρθε με ολόκληρο τον εξοπλισμό της. Νόμιζα κι εγώ ότι θα βγει στην σκηνή η Kylie σαν φτωχός συγγενής...
Η Kylie λοιπόν βγήκε στην σκηνή με μια μεγάλη μπάντα, έναν ολόκληρο στρατό από χορευτές και μας κατέπληξε. Μας έδειξε ότι επηρεάζεται από την Madonna αλλά έχει φωνάρα, και ότι μπορεί να είναι σέξυ χωρίς να βγάλει τα ρούχα της! Οι άντρες της παρέας όμως δεν έμειναν ευχαριστημένοι...
Τα highlights της βραδιάς... το σκηνικό με το Copa Cabana... φοβερή ατμόσφαιρα, απίστευτο σκηνικό και εξαιρετικοί χορευτές! ... η υπόκλιση της Kylie στο κοινό... είδες κοπελιά που έκανες τόσα χρόνια να έρθεις? ... και το δωράκι μας στο τέλος... όλοι να ουρλιάζουμε I should be so lucky... lucky... lucky...
Περάσαμε πολύ ωραία και είδαμε ένα show που δεν έχουμε ξαναδεί στην Ελλάδα... και τώρα που μας είδε και ξετρελάθηκε μαζί μας... θα ξανάρθει!! Με ολόκληρο τον εξοπλισμό την επόμενη φορά για να μην γκρινιάζει και ο Γ....
* τι θα γίνει ρε παιδιά? πότε θα βάλετε επιτέλους φώτα στο μονοπάτι που οδηγεί στον πίσω δρόμο?? είναι τόσο δύσκολο πια??

Απογοήτευση...

10:22 PM | 0 Comments

Ένα από τα υποτιθέμενα χαρακτηριστικά δείγματα ωριμότητας είναι η έλλειψη ενθουσιασμού. Δεν χοροπηδάμε όταν βλέπουμε ένα νέο ωραίο μαγαζί, δεν κάνουμε κωλοτούμπες όταν μας χαμογελάει ένας γκόμενος στο πάρτυ και δεν κλαίμε από συγκίνηση όταν βρίσκουμε τη σωστή τσάντα και τα σωστά παπούτσια.
Όσο όμως κι αν μεγαλώνουμε και παχαίνουμε, συμβαίνει και σε μας καμία φορά να ενθουσιαζόμαστε με πράγματα, καταστάσεις, ανθρώπους...
Και η απογοήτευση μετά, είναι πάντα η ίδια... ανεξαρτήτου ηλικίας και ωριμότητας...

Είδα Mamma Mia

9:57 PM | 2 Comments

Στην Ελλάδα όταν ακούμε τη λέξη μιούζικαλ, σκεφτόμαστε τον Γιάννη Δαλιανίδη. Φτερά, πούπουλα και τη Ρένα Βλαχοπούλου να τραγουδάει. Ακόμα όμως κι αν δεν σκεφτόμαστε Δαλιανίδη το σίγουρο είναι ότι έχουμε στο μυαλό μια υπερπαραγωγή.
Όταν λοιπόν έρχεται το διάσημο Mamma Mia στην Ελλάδα και βλέπεις ένα πανέξυπνο μιούζικαλ που καταφέρνει να δέσει τα τραγούδια των Abba με απίστευτο τρόπο, με ωραίες φωνές και φοβερούς χορευτές, ακούς γκρίνια στα διπλανά καθίσματα.
Είναι όμως τόσο υπέροχα τα τραγούδια και αναδεικνύονται με τόσο μοναδικό τρόπο μέσα από την ιστορία... που ξεχνάς για λίγο τον Δαλιανίδη...

Choices...

6:03 PM | 1 Comments

Όλη μας η ζωή χαρακτηρίζεται από τις επιλογές μας... γιατί όμως να χρειάζεται να επιλέγουμε? Πρέπει να επιλέξεις ανάμεσα στη δουλειά που σου δίνει λεφτά και σε κείνη που περνάς καλά χωρίς να πληρώνεσαι καλά... να επιλέξεις ανάμεσα στο επαγγελματικό σου όνειρο και το μεγάλο σου έρωτα... να επιλέξεις ανάμεσα στον τύπο που σε κάνει να λιώνεις και στον τύπο που σε καταλαβαίνει... να επιλέξεις ανάμεσα στο φίλο που σε βγάζει έξω για κοκτέιλ και σε κάνει να γελάς και στο φίλο που σ' αγαπάει μεν αλλά αδυνατεί να είναι εκεί όταν χρειάζεσαι δε...
Γιατί γαμώτο να επιλέγουμε και μην τα έχουμε όλα??

Madonnamania!!

9:41 PM | 3 Comments



Έχεις κατάθλιψη που γύρισες στη δουλειά? Σου τη δίνουν... τα πάντα??? Σκέψου ότι σε λίγους μήνες θα το ξαναζήσεις...
Μέχρι τότε... και μόνο η προσμονή μπορεί να σου φτιάξει τη μέρα...
Μαδρίτη σου'ρχομαι!!

It's a wild world...

12:44 AM | 2 Comments



Τελικά είναι σκληρός ο κόσμος για τα κορίτσια εκεί έξω... Και το διαπιστώνω συνεχώς τον τελευταίο καιρό...
Αυτό οφείλεται στη φίλη μου την Α. Η Α. είναι ένα νέο κορίτσι με πλούσια προσόντα... if you know what I mean... Και όπως καταλαβαίνετε όταν βγαίνουμε έξω και πίνουμε τα μοχίτος μας, γίνεται ο κακός χαμός από άντρες... Γιατί μπορεί νωρίτερα να έβγαινα για ποτό και να μου μιλούσε κανένας χριστιανός... (πόσοι πια θα κοιτάξουν δεύτερη φορά μια χοντρούλα?), τώρα όμως με την Α. μας μιλούν 10! Κι επειδή δεν προλαβαίνει να "συναναστραφεί" το κορίτσι και με τους 10, έτσι κι εγώ έχω την ευκαιρία να διαπιστώσω πόσο σκληρός είναι ο κόσμος για τα κορίτσια εκεί έξω...
Είναι απίστευτο το πόσες παπάρες ακούς από τους άντρες σήμερα... Πάντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν κάφροι εκεί έξω, αλλά μήπως τώρα είναι όλοι μαζεμένοι?? Δεν ξέρω αν οι gay είναι περισσότεροι πλέον ή απλά φαίνονται περισσότεροι γιατί μπορούν χωρίς φόβο και πάθος να εκδηλωθούν, αλλά τώρα πια, αν συναντήσεις κάπου έξω έναν όμορφο, κομψό άντρα με χιούμορ, με μυαλό που να σε κοιτάει στα μάτια και να ενδιαφέρεται γι' αυτά που λες... τότε 95% είναι gay!!!
Γιατί οι straight άντρες δεν χρειάζεται πλέον να προσπαθήσουν πολύ για να τους κάτσεις. Αν παλιότερα η αναλογία ήταν ένας άντρας 9 γυναίκες, φαντάσουν τι γίνεται τώρα!! Ξέρουν ότι αργά ή γρήγορα θα τους κάτσεις απλά και μόνο γιατί είναι straight! Βγαίνουν και ζητωκραυγάζουν την καφρίλα τους γιατί αυτός πλέον είναι ο τρόπος για να σου πουν ότι είναι straight. Δεν έχει σημασία αν έχουν χιούμορ, είναι έξυπνοι κι έχουν ενδιαφέροντα... είναι straight κι αυτό φτάνει!! Λίγοι κοιλιακοί, ένα μεγάλο αυτοκίνητο ή μια μεγάλη μηχανή, πολλές ιστορίες για παλιότερες γκομενίτσες και το βράδυ θα καταλήξουν οπωσδήποτε με γκόμενα!!
Κουράγιο κορίτσια... θα έρθουν και καλύτερες μέρες...

Αυτός είναι ο κόσμος σου κοπελιά...

2:09 AM | 1 Comments




I'm through with standing in line
To clubs we'll never get in
It's like the bottom of the ninth
And I'm never gonna win
This life hasn't turned out
Quite the way I want it to be

(Tell me watchya want)

I want a brand new house
On an episode of Cribs
And a bathroom I can play baseball in
And a king size tub big enough
For ten plus me

(Tell me watchya need)

I'll need a credit card that's got no limit
And a big black jet with a bedroom in it
Gonna join the mile high club
At thirty-seven thousand feet

(Been there, done that)

I want a new tour bus full of old guitars
My own star on Hollywood Boulevard
Somewhere between Cher and
James Dean is fine for me

(So how you gonna do it)

I'm gonna trade this life for fortune and fame
I'd even cut my hair and change my name

'Cause we all just wanna be big rockstars
And live in hilltop houses driving fifteen cars
The girls come easy and the drugs come cheap
We'll all stay skinny 'cause we just won't eat
And we'll hang out in the coolest bars
In the VIP with the movie stars
Every good gold digger's
Gonna wind up there
Every Playboy bunny
With her bleach blond hair and well,
Hey hey I wanna be a rockstar
Hey hey I wanna be a rockstar

I wanna be great like Elvis without the tassels
Hire eight body guards that love to beat up assholes
Sign a couple autographs
So I can eat my meals for free

(I'll have the quesadilla, haha)

I'm gonna dress my ass
With the latest fashion
Get a front door key to the Playboy mansion
Gonna date a centerfold that loves to
Blow my money for me

(So how you gonna do it)

I'm gonna trade this life
For fortune and fame
I'd even cut my hair
And change my name

'Cause we all just
Wanna be big rockstars
And live in hilltop houses
Driving fifteen cars
The girls come easy and
The drugs come cheap
We'll all stay skinny
'cause we just won't eat
And we'll hang out in the coolest bars
In the VIP with the movie stars
Every good gold digger's
Gonna wind up there
Every Playboy bunny
With her bleach blond hair
And we'll hide out in the private rooms
With the latest dictionary and
Today's who's who
They'll get you anything
With that evil smile
Everybody's got a
Drug dealer on speed dial
Hey hey I wanna be a rockstar

I'm gonna sing those songs
That offend the censors
Gonna pop my pills
From a pez dispenser

I'll get washed-up singers writing all my songs
Lip sync em every night so I don't get 'em wrong

Well we all just wanna be big rockstars
And live in hilltop houses driving fifteen cars
The girls come easy and the drugs come cheap
We'll all stay skinny 'cause we just won't eat
And we'll hang out in the coolest bars
In the VIP with the movie stars
Every good gold digger's gonna wind up there
Every playboy bunny with her bleach blond hair
And we'll hide out in the private rooms
With the latest dictionary and today's who's who
They'll get you anything with that evil smile
Everybody's got a drug dealer on speed dial
Hey hey I wanna be a rockstar
Hey hey I wanna be a rockstar

Computer crash

1:13 AM | 0 Comments

Η σχέση με τον υπολογιστή μας είναι σαν τις σχέσεις μας με τους γκόμενους. Όλοι σου λένε να έχεις πάντα ένα backup, αλλά δεν το κάνεις ποτέ. Μέχρι που εντελώς ξαφνικά ο υπολογιστής σβήνει και μένεις ξεκρέμαστη... όπως ακριβώς με τους γκόμενους...
Η μόνη διαφορά με τους υπολογιστές είναι ότι πηγαίνεις το pc σου στο "γιατρό" για να το "θεραπεύσει", ενώ με τους γκόμενους συνήθως πηγαίνεις στο πλησιέστερο μπαρ...

Η διάγνωση του γιατρού ήταν σοκαριστική: ο σκληρός σου κοπελιά έχει γίνει χίλια κομμάτια (so what's new...)
- Και τώρα τι γιατρέ μου? τον ρώτησα
- Και τώρα θα προσπαθήσω να σώσω ότι σώζεται...
- Και τα mail μου?
- Δεν νομίζω ότι σώζονται...
- Τιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι? Γιατρέ μου σε παρακαλώ θα τινάξω τα μυαλά μου στον αέρα, θα σας πρήζω μέρα νύχτα, θα κάνω όσα backup θέλετε... φτάνει να σώσετε τα mail μου...

Απ'το να ακούει την τσιρίδα μου κάθε μέρα ο γιατρός, προτίμησε να σώσει τα mail και όλο το υπόλοιπο περιεχόμενο του υπολογιστή μου... μόνο μερικές φωτογραφίες χάθηκαν... (μικρό το κακό)
Έτσι, πήρα καινούργιο σκληρό, μεγάλωσα την μνήμη του pc μου και η σχέση μας έγινε καλύτερη... μακάρι να ήταν τα πράγματα τόσο απλά και με τους γκόμενους...


Είδα + άκουσα Bajofondo

11:18 PM | 1 Comments


Εμείς οι Έλληνες είμαστε τρελοί. Σνομπάρουμε τη Beyonce και τρελαινόμαστε για τους Scorpions. Δεν γουστάρουμε ιδιαίτερα τον Robbie Williams αλλά κάνουμε χρυσό το δίσκο των Bajofondo!!! Γιατί μετά την προηγούμενη συναυλία τους στην Ελλάδα που έκαναν τους πάντες να παραληρούν... μας έκαναν επιτέλους να τρέξουμε στα δισκοπωλεία...
Κι επειδή την προηγούμενη συναυλία την έχασα λόγω δουλειάς (γκρρρρ), ήμουν αποφασισμένη να πάω... ότι κι αν γίνει!!
Ο Ν. ήταν τόσο ενθουσιασμένος από την προηγούμενη συναυλία που φοβόμουν ότι με τόσο μεγάλες προσδοκίες θα απογοητευτώ... Κι όμως, ενθουσιάστηκα!!!
Ίσως να μην έχω ξαναδεί γκρουπ με τόσο κέφι στην σκηνή. Είχαν τόσο κέφι πάνω στην σκηνή που δεν υπήρχε περίπτωση να μη σε κάνουν να χορέψεις. Ο ήχος τους ήταν εξαιρετικός, η εκτέλεση των τραγουδιών αψεγάδιαστη και το κοινό ήταν απίστευτο!!
Ολόκληρο το Fuzz χοροπηδούσε, τραγουδούσε και χόρευε!!! Γι'αυτό άλλωστε και οι Bajofondo θα μας επισκέπτονται κάθε δίμηνο!! Άλλωστε είμαστε η μόνη χώρα, εκτός από την Ουρουγουάη και Αργεντινή, που τους κάναμε χρυσούς!!
Είπαμε, εμείς οι Έλληνες είμαστε τρελοί...

Keep on walking...

9:34 PM | 0 Comments

Θέλεις να γυρίσεις το κεφάλι και να κάνεις πως δεν είδες και δεν άκουσες. Θέλεις να αποφύγεις τη μάχη που σύντομα πρέπει να δώσεις. Θέλεις να πιστεύεις ότι μπορείς και να μην το παλέψεις. Θέλεις να κλείσεις τα μάτια, ελπίζοντας ότι όταν θα τα ανοίξεις ξανά, θα έχουν διορθωθεί όλα δια μαγείας...

Αλήθεια ή θάρρος??

2:38 PM | 1 Comments

Όταν πριν από μερικούς μήνες ο Μ. ανακοίνωσε ότι τα εγκαταλείπει όλα και μετακομίζει στο εξωτερικό, όλοι τον κοιτούσαμε με απορία... είσαι σίγουρος?? Σίγουρος δεν ήταν, αλλά ένιωθε την ανάγκη να το δοκιμάσει...
Πριν από λίγες μέρες ήρθε στην Ελλάδα να μας δει και πραγματικά δεν τον είχα ξαναδεί ποτέ τόσο χαρούμενο, τόσο γεμάτο ελπίδα... Μιλούσε με τόσο ενθουσιασμό για όλα όσα του συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό μου δεν μπορούσα να σταματήσω να χαμογελάω... χαιρόμουν τόσο πολύ για κείνον...
Όταν όμως τον αποχαιρέτησα και μπήκα στο αυτοκίνητό μου... αισθάνθηκα τόσο άσχημα... που δεν τόλμησα ποτέ...

She's back...

2:21 PM | 1 Comments

Όλες εσείς οι σταρλετίτσες εκεί έξω... μαζευτείτε!! Η μια και μοναδική σταρ του πλανήτη επιστρέφει... κι έχω φάει τρελό κόλλημα... ΠΑΛΙ!!

About